Hans en Grietje – Bethan Woollvin 

Een andersom sprookje

Dit is niet een sprookje zoals wij het kennen, maar een “andersom” sprookje. Alles wat je bedenkt gaat anders dan hoe het sprookje in onze gedachten en geheugen zit. Het begint er al mee dat de heks geen boze heks is maar juist een hele lieve heks. Zij woont in het bos in een zelfgebouwd huis dat helemaal van peperkoek is gemaakt. Op een dag loopt ze door het bos en ziet allemaal broodkruimels op de grond liggen. Ze volgt dat spoor van kruimels en komt dan bij twee kinderen terecht. “Wat moet je?” Vragen zij. ”Oh” zegt de heks, “ik wil die kruimels opvegen, ik ben veel te bang dat anders de vogels naar mijn peperkoekhuisje komen, en het helemaal op eten.”

Maar daar hadden Hans en Grietje helemaal geen zin in en begonnen toen aan het huisje te eten. Dan vraagt de heks of ze soms honger hebben, want het is een aardige heks. Ze tovert een maaltijd voor hen en vraagt heel vriendelijk om ook iets voor haar over te laten. Maar Hans en Grietje zijn niet zo lief, dus die doen dat helemaal niet. Echt een boek dat je de hele tijd met een glimlach zal voorlezen. Want het lukt de twee kinderen ook nog om het grote spreukenboek van de heks te pakken en te toveren. Ik verwonder me over die geweldige illustraties. Met heel weinig lijnen weet de schrijver/illustrator gezichtsuitdrukkingen neer te zetten. Dit heerlijke prentenboek heeft het oude klassieke sprookje volledig op zijn kop gezet. Ik heb ervan genoten.

Ineke van Nispen

Nog meer sprookjes