De sprookjeskoningin – Ad Grooten & Martijn van der Linden
Nieuwe sprookjes voor jong en oud
De Sprookjeskoningin, nieuwe sprookjes voor kinderen ziet er aantrekkelijk uit, heeft een prachtige titel en een evenzo fraaie cover. Dit is zo’n boek vol sprookjes dat je wilt hebben én meteen wilt openslaan. Ook het binnenwerk mag er zijn: mooi, dik papier en illustraties waarin je kunt verdwalen. Illustratoren worden in recensies vaak afgedaan met een enkel regeltje, maar dat doet hen natuurlijk schromelijk tekort. Een geïllustreerd boek valt of staat niet alleen met de tekst, maar ook met de beelden. Wat dat betreft staat dit boek als een huis. Hulde aan Martijn van der Linden.
Maar bij een boek gaat het natuurlijk ook om de tekst. In dit geval bevat De Sprookjeskoningin twintig fonkelnieuwe sprookjes van auteur Ad Grooten. Grooten is gezegend met een rijke fantasie en zijn klassiek getinte verhalen ademen een frisse, eigentijdse sfeer. Die frisheid zit vooral in het moderne taalgebruik en de vlot geschreven zinnen, waardoor deze nieuwe sprookjes voor kinderen uitstekend aansluiten bij jonge lezers van nu.
Tegelijkertijd ontbreekt het de verhalen niet aan een poëtische inslag. Hier en daar duikt een heerlijk ouderwets woord op, waardoor de sprookjesachtige sfeer behouden blijft. Of het nu gaat over een prinses, een kleermaker, een haas of een toverhoed: Grooten weet je onmiddellijk mee te voeren naar een fantasiewereld waarin alles kan en waarin het onmogelijke mogelijk wordt.
Juist omdat de ideeënrijkdom zo groot is, vind ik het jammer dat de redactie op sommige plekken niet strenger heeft ingegrepen. Af en toe zijn passages onnodig uitleggerig, en soms reageren personages wel erg kort door de bocht of zelfs onlogisch. Een vileine koning en zijn dochter die aan het eind worden ontmaskerd, zouden daar toch minstens boos of gefrustreerd over moeten zijn. In plaats daarvan zegt de koning: ‘We hebben gegokt en verloren. Het spijt me.’ Dat voelt mager. Ze hadden uit hun vel moeten springen, of op zijn minst een vuist moeten ballen — íéts.
Zo bevat deze bundel meer sprookjes die sterk beginnen, maar gaandeweg wat rammelen of naar mijn smaak wat tam eindigen. Alsof de schrijver het verhaal snel wil afronden om aan het volgende te kunnen beginnen. Begrijpelijk — een schrijver moet door — maar hier had een scherpere redactie de verhalen naar een hoger niveau kunnen tillen.
Dat gezegd hebbende moet mij van het hart dat ik heerlijk ben weg gedwaald in de wondere wereld van Grooten. De subtitel luidt weliswaar nieuwe sprookjes voor kinderen, maar ook volwassenen met een zwak voor sprookjes zitten met dit boek meer dan goed. Tip: sla vooral een van mijn favorieten, het geestige Koning Kenny, niet over. Het begint op pagina 117 — meer verklap ik niet.
Boek bestellen!
