Op een ochtend vroeg in de zomer – Toon Tellegen & Sylvia Weve
Combinatie Tellegen en Weve een gouden vondst
Vooraleerst een groot compliment aan de illustrator: dit keer is het niet alleen Tellegen die je met zijn geestige, filosofische, absurdistische dierenverhalen in vervoering weet te brengen, het zijn ook de wonderschone illustraties van Sylvia Weve die dit boek tot een absolute musthave maakt. Weve is er zelfs in geslaagd om Tellegens verhalen een extra dimensie te geven, wat je gerust een topprestatie kunt noemen.
Ook hulde aan de vormgever(s). Er valt aan het wervelende, rijke illustratiemateriaal zoveel te beleven dat er gauw teveel onrust zou kunnen ontstaan, maar door de teksten in rechthoekige kaders te plaatsen, zijn de verhalen evengoed heel prettig (voor)leesbaar.
Als je het boek voor de eerste keer doorbladert, roept de vormgeving de associatie op met de populaire boeken van Jan-Paul Schutten en Floor Rieder, maar die vergelijking vergeet je alweer snel. Weve heeft een heel eigen stijl, die wonderwel blijkt samen te vloeien met Tellegens fantasierijke geest. Wat een vondst om deze twee kunstenaars aan elkaar te koppelen!
En dan de verhalen, die weer zó ‘Tellegen’ zijn, maar die evengoed weer zo weten te verrassen. Neem het verhaal over de eendagsvlieg die een uitnodiging krijgt voor een verjaardagsfeest, morgen. Maar wat zou morgen zijn?
“Hij wreef over zijn achterhoofd. Misschien is het een soort dansen, dacht hij. Misschien is er wel een dans die morg of de morgen heet. Ik ga straks even morgen. Ik heb zo heerlijk gemorgd, ik had nog uren kunnen doorgaan.”
Tellegen ten top en dat drieëntwintig verhalen lang.
Ik heb maar twee minpuntjes aan dit boek kunnen ontdekken: het ontbreken van een paginanummering en een hoofdstukindeling, zodat je alleen bladerend een verhaal kunt opzoeken. Voordeel hiervan: het doorbladeren op zich is al één groot feest. Als dit boek niet in de prijzen valt, dan weet ik het niet meer.
