Terug naar de schoenenboom – Milouska Meulens
Kinderboekenweekgeschenk
Terug naar de schoenenboom is dit jaar het Kinderboekenweekgeschenk van Milouska Meulens. Meulens werd geboren op Curaçao, waar het verhaal zich afspeelt. Daar schijnt ook daadwerkelijk een schoenenboom te bestaan. In het boek is de schoenenboom de plek waar de ouderen, door Meulens ‘Grootjes’ genoemd, samenkomen om verhalen te vertellen. Maar sinds een tijdje komen de Grootjes er niet meer. Er worden geen verhalen meer verteld. Hoe komt dat? Solo, een meisje van het eiland, maakt zich daar zorgen over en probeert uit te zoeken wat er aan de hand is. Het is zomer en ook dit jaar komt haar vriend Leon, voluit Leonard van de Leeuwenkamp, vanuit Nederland naar Curaçao om vakantie te vieren.
Twee sporen
Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit het perspectief van Leon en Solo. Leon logeert bij zijn oma, Shera van de Leeuwenkamp, een steenrijke dame die bijna alle vissershuisjes aan de boulevard heeft opgekocht en vervangen door grijze villa’s. De villa’s staan allemaal leeg, behalve de villa waarin Shera zelf woont. Eén huisje heeft ze nog niet weten te bemachtigen: het vissershuisje van Granpapa, de opa van Solo. Solo’s ouders zijn overleden en zij woont bij haar opa in het huisje.
Mevrouw Van de Leeuwenkamp wordt nogal clichématig neergezet. Ze is steenrijk, rijdt in een rode cabriolet, heeft een kok en een huishoudster en is zeer autoritair. Haar tegenpool is Granpapa, een arme visser die zo koppig is dat hij zijn huisje niet aan de rijke dame wil verkopen.
Dat is het eerste spoor in het verhaal. Het tweede is het verdwijnen van de verhalen. De Grootjes hebben geen zin meer om verhalen te vertellen. Op de een of andere manier moeten die twee verhaallijnen met elkaar te maken hebben, maar Meulens maakt niet helemaal duidelijk hoe.
Mystiek
Leon en Solo bedenken een plan om de Grootjes weer naar de schoenenboom te krijgen, zodat ze opnieuw verhalen kunnen vertellen. Ze lokken hen naar de boom onder het mom van een protestactie tegen Shera van de Leeuwenkamp. Uiteindelijk komen ze allemaal opdagen, zelfs Shera.
Via een vriend hebben Leon en Solo een oude schoolbus geregeld die de groep naar een duizend jaar oude wayakaboom brengt. Daar gebeurt iets mystieks. Ze horen gefluister in de bladeren van de boom, die alle verhalen uit het verleden heeft verzameld. Wanneer iedereen bij de wayaka is, keren de verhalen terug in de hoofden van de mensen. De illustraties van Hedy Tjin zijn, vanwege de kosten, afgedrukt in zwartwit, maar ondanks dat weet ze de sfeer van het boek goed te vangen.
Het idee van de verdwenen verhalen is bijzonder, maar Meulens weet niet helemaal aannemelijk te maken hoe de verhalen bij de Grootjes terugkeren en waarom Shera en Granpapa zich uiteindelijk met elkaar verzoenen. Daarnaast ontbreekt het geregeld aan spanning. Terug naar de schoenenboom bevat een mooi uitgangspunt en speelt zich af in een interessante omgeving, maar het verhaal wist mij uiteindelijk niet helemaal te overtuigen.
Boek bestellen!
