Een roman die raakt en blijft hangen
Sommige boeken lees je, andere ervaar je. Geschenk van de zee hoort zonder twijfel bij die laatste categorie. Het verhaal speelt zich af in een afgelegen Schots vissersdorp rond 1900, waar het leven hard, sober en ronduit meedogenloos kan zijn. Wanneer na een zware storm een aangespoelde kleine jongen wordt gevonden, ontstaat er een kettingreactie van gebeurtenissen binnen de hechte dorpsgemeenschap, die ook het leven van het hoofdpersonage Dorothy langzaam maar zeker onomkeerbaar zal veranderen.
Emoties en geheimen
Wat dit boek zo bijzonder maakt, is de rustige, bijna verstilde manier waarop het verhaal wordt verteld. Julia Kelly gebruikt geen grootse drama’s of overdreven spanningsbogen, maar laat emoties en geheimen langzaam doorsijpelen, zoals het zeewater door de kieren van de huizen aan de kust kan doen. Alles voelt ingetogen, maar daardoor juist des te krachtiger. De wisseling tussen verleden en heden zorgt voor diepgang en gelaagdheid, zonder verwarrend te worden. Gaandeweg leer je de geschiedenis van diverse personages kennen, maar vooral van Dorothy en stukje bij beetje begrijp je waarom haar keuzes zijn wat…
Klimmen op de maatschappelijke ladder
Over opklimmen en invechten luidt de ondertitel van het debuut van Rasit Elibol (1984). Hij is schrijver en redacteur bij De Groene Amsterdammer en van Turkse afkomst. Hij groeide op in Wormerveer met zijn ouders en zusje en woonde daar in een flat. In het eerste hoofdstuk getiteld Terug naar Wormer, wordt meteen de toon gezet als de auteur zijn indrukken weergeeft, terwijl hij voor een reportage terug is op de plek waar hij de eerste zestien jaar van zijn leven doorbracht.
De situatie
“Ik voel weer hoe we in dit dorp De Turken waren, behalve in de flat waar we woonden, want daar had je er meer. (Maar zij moesten ook niks van ons hebben, omdat mijn vader een communist was en mijn moeder geen hoofddoek droeg). Hoe iedereen altijd op vakantie ging naar de camping in Frankrijk of naar het land van herkomst en hoe wij nooit gingen”.
En over hemzelf als recalcitrante, drugverslaafde tiener:
“Ineens zie ik voor me hoe ik wekelijks als veertienjarige met een potje urine naar de huisarts moest voor een…
