Zie niet om, want het kost je ’n illusie
Na de Tweede Wereldoorlog probeerde Nederland minder ontwikkelde landen te helpen een betere toekomst te verwezenlijken. Dit streven stond lange tijd in de Nederlandse samenleving niet ter discussie. Pas in de jaren negentig werden van meerdere kanten vraagtekens gezet bij het nut van ontwikkelingssamenwerking, ook in Nederland. Tegen die tijd was duidelijk geworden dat sommige ontwikkelingslanden, vooral in Azië, een krachtige economische groei doormaakten, terwijl andere landen, vooral in Afrika, er economisch alleen maar op achteruitgingen. Het leek allemaal weinig te maken te hebben met de omvang van de verleende ontwikkelingshulp.
Ontwikkelingssamenwerking wordt door velen gezien als een correctie op de koloniale tijd, met andere woorden als een middel om een eind te maken aan ongelijkheid, onrecht en discriminatie die werden toegeschreven aan koloniale onderdrukking. Deels komt het westerse ontwikkelingswerk juist voort uit die koloniale tijd. Belangrijk is de traditie van het uit humanitaire motieven helpen van slachtoffers van oorlog of honger, nabij en ver weg. In de recente internationale literatuur over de geschiedenis van de ontwikkelingssamenwerking wordt Nederland nauwelijks…
Nalatenschap tussen goden, geschiedenis en geweten
Met Nausikaä en de grote goden heeft Pim Wiersinga een opvallend boek nagelaten: een roman in verzen die de lezer meeneemt naar de wereld van de late Oudheid, maar tegelijk indringend spreekt over vragen die niets aan actualiteit hebben verloren. Het boek verscheen kort na het overlijden van de auteur en leest als een slotakkoord van een indrukwekkend oeuvre waarin geschiedenis, verbeelding en het in acht nemen van de moraal steeds nauw met elkaar verweven waren.
Inhoud en verklaring
Centraal staat Nausikaä, een jonge vrouw die haar afkomst lange tijd verborgen moet houden. Ze is de dochter van Mithradates VI van Pontos, een historische koning die in de eerste eeuw voor Christus een langdurige en verwoede strijd voerde tegen het oprukkende Romeinse Rijk. Wiersinga kiest er bewust voor het verhaal niet vanuit de machthebber zelf te vertellen, maar vanuit het perspectief van zijn dochter. Daardoor krijgt het verhaal de kenmerken van een epos met een persoonlijke toon: grote historische gebeurtenissen worden steeds gespiegeld aan individuele keuzes, twijfels en verlangens.
Nausikaä is geen klassieke heldin die…
