Onbekend
Het is natuurlijk niet gek dat ik, en dat geldt waarschijnlijk ook voor de meeste lezers van dit stuk, Paul F. Sanders (1891–1986) niet kende. Dat gold namelijk ook voor historica Claartje Wesselink, die in haar verantwoording uitlegt hoe ze bij Sanders uitkwam. Ze werkte aan een boek over kunstenaars en de Duitse bezetting en “daar was hij opeens: in tijdschriften, boeken, archiefstukken, krantenknipsels. Een spil binnen de vooroorlogse kunstwereld, begreep ik, die al in 1933 begon met waarschuwen tegen de nazi’s.”
Samen met de veel bekendere Menno ter Braak en Eddy du Perron behoorde hij bij de eerste Nederlanders die inzagen dat de machtsovername van Hitler en de bijkomende terreur een gevaar vormden voor de democratie, niet alleen in Duitsland maar in heel Europa. Sanders en Ter Braak zouden in 1936 nog samenwerken aan een antinazi kunstenaarsproject.
Bankier?
Claartje Wesselink beschrijft uitgebreid Pauls jeugd in Amsterdam, zijn schoolgang en opvoeding. Hij was voorbestemd om in het bankwezen te gaan werken. In 1913 vertrok hij naar Berlijn en werkte daar korte tijd bij de Privatbank Carsch Simon & Co., een…
Shortlist Libris Literatuurprijs 2026
´Zoals echte literatuur hoort te doen, zet Buwalda zijn verhaalwereld én onze wereld op zijn kop. En hij laat met deze roman overtuigend zien wie de échte meesters van de leugen zijn.´
De literaire knaller van 2025 die je volgens veel recensenten beslist móet hebben gelezen is de laatst verschenen roman van Peter Buwalda, De Jaknikker. Het is het tweede deel van een trilogie (?) waarvan het eerste deel, Otmars zonen, in het najaar van 2020 verscheen. Omdat Buwalda indertijd in een moment van onbezonnenheid beloofde dat de opvolger snel zou verschijnen, riep hij het ongeduld van critici en lezers als het ware over zich af. Na ruim een jaar belde Onno Blom Buwalda maar eens op, in de week voor Kerst, om te vragen hoe het ermee stond. Dat mondde uit in een interview, paginagroot, in de Volkskrant van begin januari 2021. Lezers van de krant zouden daarna nog vier keer worden onthaald op zo’n stuk, dat gaandeweg geestiger werd. Ik vind zoiets wel grappig, het is toch een stukje Nederlandse literatuurgeschiedenis dat voor…
