Beetje mager verhaal met sterke gedachten en knappe illustraties

Er zit een gat in de wereld van Spriet – Coen Simon en Linda de Haan – Luitingh – Sijthoff – 32 blz.

In dit boek op groot formaat leren we Spriet kennen. Eigenlijk heet hij Spieriet, maar dat is een gekke naam. Hij heeft een skateboard, en is zo dun dat je hem bijna niet ziet, behalve als hij begint te praten. Hij houdt van grapjes maken over niets.

De wereld waarin Spriet leeft, is best een mooie wereld. Alleen: er zit een gat in. Bovendien hangt Spriets wereld in de lucht. Als je dus in het gat in de wereld van Spriet valt, val je in het niets. Waarom Spriets wereld zich in de lucht moet bevinden om in het niets te vallen is mij nogal raadselachtig. Kinderen gaan hier allicht over, of ze slaan lekker aan het fantaseren/filosoferen.

De illustraties die op de eerste pagina’s bladvullend zijn, en die later in het boek minder worden, nodigen uit om te kijken en te blijven kijken. Spriet is een kind door wiens ogen we het verhaal lezen, en dat werkt ontwapenend. De andere mensen in het boek doen er alles aan om het gat niet te hoeven zien: ze bouwen er zelfs raketten over heen.

Op een dag ontmoet Spriet Moeloet. Kan je Spriet niet of bijna niet zien, dan kan je Moeloet niet horen, want ze heeft geen stem. Als Spriet en Moeloet elkaar lief gaan vinden, verkleint Spriets wereld, tot hij alleen Moeloet nog ziet. Maar dan verdwijnt hij in het gat. Moeloet weet niet wat ze nu moet doen (en dan is ‘nu’ alweer voorbij).

De vormgeving van dit boek biedt meer dan het wat magere verhaal, en daar zijn de illustraties niet vreemd aan. Spriet en Moeloet spatten zo wat van de bladzijden, en voor minder grage lezers kan dit boek uitnodigen tot lezen.

Als geheel is dit een knap boek, maar het had voor mij wat meer mogen zijn. De begrippen niets, nooit, ooit en iets leveren grappige vragen op, en doen ook jonge lezers nadenken: ‘Kan nooit ophouden?’ ‘Iemand die nooit meer terugkomt, is ook nooit weggeweest’. Dat zijn mooie gedachten waarover het fijn filosoferen is. We hebben het trouwens nog niet over ‘Eindeloos’ gehad.

Katrien Temmerman

Andere recensies

Een zoon van Amerika – James Baldwin – Vertaling: Eefje Bosch en Manik Sarkar – De Geus – 218 blz. “Niet alles wat we onder ogen zien kunnen we veranderen. Maar we kunnen niets veranderen zonder het eerst onder ogen te zien” – J....
Lees verder Categorie: Essays, Mens & Maatschappij
| Reageer!
  De poppen van Spelhorst – Kate DiCamillo – Illustraties: Julie Morstedt – Vertaling: Harry Pallemans – Lannoo – 160 blz. Vijf handpoppen, een koning met een kroon op zijn hoofd, een wolf met wis en waarachtig scherpe tanden, een meisje met violetkleurige ogen,...
Lees verder Categorie: Kinderboeken
| Reageer!
Paniek om niets – Simon Rozendaal – Atlas Contact – 288 blz. In Paniek om niets onderzoekt chemicus en wetenschapsjournalist Simon Rozendaal hoe de vooruitgang in meetapparatuur heeft geleid tot een toename van angst voor verwaarloosbare hoeveelheden schadelijke stoffen in onze omgeving. Hij stelt...
Lees verder Categorie: Mens & Maatschappij, Non-fictie, Wetenschap
| Reageer!