Als liefde en verlies door elkaar heen lopen
De hemel begint bij je voeten – Jandy Nelson – Vertaling: Michéle Bernard – Blossom Books – 269 blz.
“Ik lag in de tuin van oma. Ik zei dat ik naar de Hemel keek. Hij zei: ‘Dat is een misvatting, de hemel is overal, hij begint bij je voeten.’”
Een van de vele mooie zinnen in het boek van Jandy Nelson dat gaat over Lennie Walker. Lennie is zeventien jaar oud. Ze woont met haar zus Bailey bij haar oma en oom. Ze brengt het liefst haar tijd door met een boek en laat poëzie achter voor toevallige voorbijgangers. Op papiertjes, koffiebekers, overal waarop ze kan schrijven krabbelt ze wat neer.
Haar zus neemt vaak het voortouw en als zij komt te overlijden stort de wereld van Lennie in. Ze komt in diepe rouw en probeert die te verwerken door het schrijven van gedichten.
Ook vindt ze veel steun bij Toby, het vriendje van Bailey. Ze lijken als enige elkaars verdriet te begrijpen. Dan komt ook Joe in haar leven. Joe komt uit Parijs met zijn muzikale familie. Lennie ziet de jongens als de zon en de maan: bij de een vergeet ze haar verdriet maar alleen de ander kan haar troosten.
Als je de achterzijde leest zou je het idee krijgen dat het een oppervlakkig liefdesverhaal is maar niets is minder waar. De hemel begint bij je voeten is een mooi verhaal vol emoties. De hoofdstukken zijn kort en lezen lekker weg. Elk hoofdstuk wordt vooraf gegaan door een gedicht wat Lennie schreef en ergens achterliet. Deze gedichten worden afgebeeld zoals zij ze schreef , dus een verfrommeld blaadje, een kapot gescheurd vel papier. Een originele lay-out die het verhaal nog meer laat leven.
Lennie zit in een heel groot rouwproces en weet niet hoe en of ze er uit kan komen. Gelukkig vindt ze steun bij haar familie en bij Toby en Joe maar het duurt wel even voordat ze
zich daar aan over durft te geven. Liefde, verdriet, verwerking, pijn om verlies en loslaten zijn heel heftige thema’s die voorbij komen. De schrijfster weet ze goed te verwoorden, met zulke mooie zinnen dat je het verhaal wordt ingetrokken en in één zucht door wilt lezen.
Waar ik bij haar andere boek – Ik geef je de zon – wel eens het idee had dat er meer tempo in mocht zitten had ik dit bij dit boek totaal niet. Het was eigenlijk jammer dat het zo snel uit was. Deze titel was het debuut van de schrijfster Jandy Nelson en smaakt zeker naar meer.
