Drama op en buiten het toneel

De smaak van ijzer – Elisabeth van Nimwegen – Van Oorschot – 104 blz.

Elisabeth van Nimwegen(1976) volgde de acteursopleiding aan de Toneelacademie in Maastricht en rondde die in 2001 af. Ze was lid van verscheidene toneelgezelschappen. In diverse televisieseries speelde ze rollen o.a. in Annie M.G., Verborgen Gebreken en Deadline. Momenteel is ze, naast acteren, vooral bezig met het ontwikkelen en schrijven van scenario’s. De novelle De smaak van ijzer is haar eerste boek.

Marie en Fanny zitten op de toneelschool in een beslissende fase aan het einde van het eerste jaar. Ze zullen worden beoordeeld door een commissie. Mogen ze blijven of worden ze afgewezen? Spannende tijden voor de uitbundige, emotionele, Vlaamse Fanny en de wat behoudender, Zeeuwse Marie die samen een kamer bewonen in Maastricht. In het eerste hoofdstuk worden ze gezworen vriendinnen. Maar zal die met vrouwenvocht bezegelde vriendschap onder alle omstandigheden standhouden?

Van Nimwegen kent het milieu van binnenuit en weet hoe het op een toneelschool toegaat. Na een jaar studie kunnen de ambities van leerlingen al in de knop worden gebroken. Wat doet het met je, als het je droom is om acteur te worden en je na een jaar te horen krijgt dat je niet verder mag? Een drama voor veel jonge mensen en dat leent zich uitstekend voor een spannend verhaal.

Marie is degene die door mag gaan en Fanny moet afhaken. Geheel in overeenstemming met haar temperament is ze ziedend. Woest verlaat ze het schoolgebouw en verdwijnt een aantal dagen. Als ze terugkomt zet ze zich ineens fel af tegen de opleiding. Ze vond hem toch al waardeloos, maar ze had er liever zelf een einde aan gemaakt, althans dat beweert ze.

Terwijl Marie zich uitslooft en alles op alles zet om haar rol in de eerste toneeluitvoering van haar studiejaar onder de knie te krijgen, groeit Fanny steeds verder van haar af.
“Zo ken ik haar helemaal niet. Fanny had nooit iets laten blijken van een kinderwens. Na de sadomasochistische en spirituele Fanny, was hier nu de broedse Fanny. Hoeveel Fanny’s waren er wel niet?”

Het verhaal is in de eerste persoon geschreven, waardoor je alles ziet door de ogen van Marie. Van de temperamentvolle Fanny krijgen we dus alleen de buitenkant te zien. Dat is jammer, want ze is een interessante jonge vrouw. Het einde van het verhaal is een beetje melodramatisch, dat had wat rustiger en subtieler gekund. Van Nimwegen zorgt er wel voor dat alle uitgezette lijntjes keurig bij elkaar komen. De smaak van ijzer is een goed geslaagd debuut over een onderwerp waar nog weinig over geschreven is.

Pieter Feller