Een mooie drie-eenheid

Hier ben ik – Anneke Hilhorst, met teksten van Joke van Leeuwen – Rubinstein – 89 blz.

Hier ben ik is een boek dat je snel kunt doorbladeren, maar dan mis je veel. Je kunt het beter op je gemak bekijken, vooral als je geïnteresseerd bent in de verbeeldingskracht van kinderen. Hoe zien kinderen zichzelf en wat zetten ze op papier als ze een zelfportret moeten tekenen? Dat verschilt nogal per leeftijd. Op de tekening van een van de jongste kinderen Elynn zijn voornamelijk verticale lijnen te zien en misschien heel vaag een klein hoofdje. “Ik ben die met de mooiste sokken van de hele wereld” is de tekst van Joke van Leeuwen over haar en inderdaad op de foto van Anneke Hilhorst is ze te zien met schitterend gekleurde sokken.

Sommige oudere kinderen kunnen al heel goed tekenen en ze kijken ook weer anders tegen zichzelf aan. Vaak zie je een bepaalde eigenschap uitvergroot; kwetsbaarheid, trots, stoerheid, gevoeligheid en soms ook een mengeling van verschillende karaktertrekken.
Bij de allerkleinsten zie je nog geen onzekerheid en twijfel. Bij de oudere kinderen vaak wel. Zoals Isaac van tien jaar die een paar hele grote Nikes aan heeft, die hij dan ook heel kleurig heeft neergezet. Die Nikes moeten hem zekerheid geven, zo lijkt het. Hij lijkt te wonen in die schoenen.
“Dit zijn mijn Nikes
met mij erin”

Kee van veertien kijkt op haar tekening met hele grote ogen nogal verbaasd de wereld in, ze weet niet wat haar te wachten staat. Op de foto zien we een pubermeisje met een konijn op schoot met een blik die veel minder verbaasd is. Onderweg naar volwassenheid.
“Ik ben een mens
maar niemand is zoals ik
en de meeste anderen
ken ik niet”

De tekeningen, de foto’s en de teksten vormen samen een mooie drie-eenheid. De beeldredactie van Hier ben ik was in handen van Hans Aarsman en de vormgeving is van Suzan Beijer, die mogen in dit verband wel genoemd worden, omdat hun bijdrage aan dit boek niet onderschat mag worden. Een schitterend verzorgd boek!

Pieter Feller