Een pittig sprookje
Ganzenmeisje – Shannon Hale – Vertaling: Ernst Bergboer – Karmijn – 320 blz.
Laat ik beginnen te vertellen dat ik erg van sprookjes houd. Deze bewerking van het sprookje van Grimm, bekend onder de titel De Ganzenhoedster was dan ook een schot in de roos voor mij. Het boek begint met de geboorte van prinses Anidori, die de eerste drie dagen van haar leven haar ogen niet opent. De koningin wordt wanhopig en laat dienaren en artsen komen, maar niets werkt. ’s Nachts sluipt iemand het paleis binnen, neemt het kleine prinsesje uit haar wiegje en eindelijk opent het meisje haar oogjes. Vanaf die dag blijft haar tante bij haar om haar te verzorgen en op te voeden.
Ze vertelt haar bijzondere verhalen en leert haar om met vogels te praten. Ook zegt ze, dat het voor sommige mensen ooit mogelijk was om met de natuur te praten, maar dat dat vermogen verdwenen is. Ze drukt de prinses op het hart er nooit over te spreken. Daar houdt het kleine meisje zich natuurlijk niet aan en ze ondervindt al snel waarom haar tante haar dat gezegd heeft. Helaas voor het meisje gaat haar tante weg en niet veel later krijgt ze te horen dat zij overleden is.
Met haar moeder, die koud en afstandelijk overkomt, heeft de kroonprinses niet zo’n beste band. Ze wordt klaargestoomd om later de troon over te nemen, maar heeft zelf het gevoel dat ze altijd alles verkeerd doet. Na de dood van haar vader, laat haar moeder weten dat haar oudste broer de kroonprins wordt, en dat zij, Anidori, uitgehuwelijkt is aan de prins van een nabij gelegen koninkrijk. Ani is zwaar teleurgesteld in zichzelf en in haar moeder, maar gaat desondanks plichtsgetrouw op pad met een delegatie, waaronder diverse wachten, dienaren en haar hofdame, die haar altijd gesteund heeft en zij als vriendin ziet. Tijdens de maandenlange reis merkt zij al snel dat haar status haar in het bos geen bescherming biedt. Integendeel, men lijkt een hekel aan haar te hebben, enkel vanwege haar afkomst en het duurt niet lang voor zij erachter komt dat enkele dienaren en haar hofdame, heel andere plannen hebben.
Ani blijkt over meer kwaliteiten te beschikken dan ze altijd heeft gedacht van zichzelf. Het is mooi om te zien dat ze, op een moment dat ze eigenlijk alles lijkt te verliezen, zichzelf juist terugvindt. Van een onzeker en teruggetrokken meisje dat opgroeit in een koud en kil paleis, weet ze zich te redden tussen de allerarmsten en voelt ze zich bij hen eindelijk thuis. Het zou natuurlijk geen echt sprookje zijn wanneer er geen magische elementen in het boek voorkomen. Ani blijkt over bijzondere krachten te beschikken die haar uiteindelijk redden.
Dit boek was zo spannend dat het me zelfs uit mijn slaap wist te houden. Enkel de laatste paar bladzijdes waren me net iets te zoetsappig en kwam alles net iets te gemakkelijk weer goed. Ik moest in het begin even wennen aan de schrijfstijl, maar die past uitstekend bij een sprookjesverhaal. Ook duurde het even voor het verhaal op gang kwam, maar toen het eenmaal spannend werd, liet het boek zich niet meer wegleggen.
