Een sterk verhaal over verlies en loslaten
Patrick Ness en Siobhan Dowd – Zeven minuten na middernacht – De Geus- Vertaald door Manon Smits – 216 blz.
In Zeven minuten na middernacht maken we kennis met Conor, een dertien jarige jongen, die met zijn moeder samenwoont. Zijn vader woont in Amerika met zijn nieuwe vrouw en baby en komt weinig bij Conor, omdat zijn vader het steeds te druk lijkt te hebben. Conor blijkt regelmatig nachtmerries te hebben sinds hij weet dat zijn moeder ziek is. Hij vertelt deze beangstigende dromen aan niemand. Op een gegeven moment, om zeven minuten na middernacht krijgt hij een nachtmerrie over een monster; een enorme taxusboom die achter het huis staat komt het huis binnen.
Conor weet dat het een nachtmerrie is, maar snapt niet hoe het kan dat de volgende ochtend taxusnaalden en besjes in zijn kamer liggen. Het monster blijft hem bezoeken en spreekt met hem af, dat hij drie verhalen zal vertellen en dat daarna Conor zijn verhaal moet vertellen. Maar Conor wil zijn donkerste en engste verhaal uit zijn nachtmerrie aan niemand kwijt.
Patrick Ness heeft dit boek in opdracht en nagedachtenis aan Siobhan Dowd geschreven. Deze schrijfster stierf al jong aan kanker en had de basis voor het verhaal al uitgedacht. In dit jongvolwassene boek wordt op een mooie manier beschreven hoe Conor omgaat met de ziekte en het eventuele overlijden van zijn moeder. Je voelt zijn angst en woede over wat hem en zijn moeder overkomt. Dit wordt op een sublieme manier versterkt door de tekeningen; zwart wit en vaak erg rauw gemaakt.
Het grootste gevaar bij boeken die gaan over rouw en overlijden is dat een schrijver het snel zielig laat worden of overdreven belerend. Patrick Ness heeft die valkuilen in Zeven minuten na middernacht echter uitstekend weten te omzeilen. Het boek wordt nergens sentimenteel, maar blijft geloofwaardig en voelt echt aan. De verhalen van de boom komen mooi samen met het leven en de gevoelens van de jonge Conor. Het einde van het boek is aan de ene kant hartverscheurend, maar aan de andere kant ook erg krachtig. Hoewel de hoofdpersoon een dertienjarige is, zullen zijn gevoelens mensen van alle leeftijden aanspreken.
Jeanine Notten
