Een thriller die moeilijk weg te leggen is
Dubbelziel – David Ambrose – Vertaling Lia Belt – Suspence Publishing – 270 blz.
Iedereen zwijgt, de misdaad blijft verborgen. Totdat een geest zich ermee gaat bemoeien…
Tom Freeman is zwaar verslaafd aan drank en drugs, totdat hij bijna het leven laat bij een ongeluk. Hij schrikt daar zo van, dat hij het roer omgooit. Het gaat hem goed, hij trouwt met Clare en samen krijgen ze dochter Julia. Tot hun verbazing blijkt Julia zichzelf echter Melanie te noemen en vertelt zij regelmatig dat zij nog een andere papa en mama heeft. Wie is die Melanie en wat hebben zij en Julia met elkaar te maken? Ondertussen wordt Tom gekweld door een steeds terugkerende nachtmerrie. Wat is er gebeurd in de nacht van het ongeluk? Wat heeft Tom in zijn black-out gedaan? Zal de waarheid ooit aan het licht komen?
“Hij wist dat er geen ontsnapping mogelijk was, dat hij niet terug kon. Er was een grens overschreden.”
Ik werd nieuwsgierig naar dit boek door de combinatie van titel, cover en flaptekst. Het leek mij een spannend, maar zeker ook bijzonder verhaal te worden.
Het boek bestaat uit vier delen, elk vanuit een ander perspectief geschreven. Doordat deze wisselingen in perspectief telkens plaatsvinden op goed getimede tijdstippen in het verhaal, bevordert deze indeling zeker de spanning in het boek. Het maakte dat ik het boek bijna in één ruk uit las.
De vier delen zijn weer onderverdeeld in korte hoofdstukken, zodat het boek goed behapbaar is. De schrijfstijl is vlot te noemen, met gemakkelijk taalgebruik en korte zinnen.
De titel vind ik erg goed gekozen. Als je de flaptekst leest, kun je de titel eigenlijk al verklaren, maar er zitten meer dubbelzinnige dingen in het verhaal. De titel is hierdoor op meerdere situaties in het boek van toepassing. De cover met het meisje met de twee gezichten vind ik prachtig!
In Dubbelziel gebeuren vreemde dingen. Julia wordt bezeten door de geest van een overleden meisje. Wat er gebeurd is met Melanie wordt langzamerhand duidelijk. Sommige dingen blijven echter onverklaarbaar. De lezer moet zelf uitmaken wat hij hiervan vindt. Maar of je nu gelooft in reïncarnatie of niet, feit is dat er wel een goede, spannende thriller ligt. Ambrose weet het geheel op een geloofwaardige en nuchtere manier te brengen. Hij laat zien dat een deel van de gebeurtenissen wetenschappelijk te verklaren is. Maar het verhaal gaat nog wel een stukje verder en gelukkig probeert hij niet ‘het onverklaarbare’ verklaarbaar te maken.
De spanning is goed opgebouwd en zit door het hele boek verspreid. Zo af en toe laait de spanning even flink op waarna het verhaal weer in rustiger vaarwater belandt. De plot zit ontzettend goed in elkaar. Spannend, onverwachts en helemaal in de sfeer van de rest van het verhaal.
“De menselijke geest blijft een mysterie. Ik vermoed dat we hem nooit helemaal zullen doorgronden.”
Monique Dijkgraaf
