Een voettocht naar het beloofde land
De annalen van Gamor – Kaj Elhorst – Nieuwe Druk – 465 blz.
Kaj Elhorst is journalist en romanschrijver. Fantasy is naast de detectiveroman zijn meest geliefde literatuur. Hij schreef eerder voor kinderen onder meer de Arie Bonkersreeks en Het Spinhuis en voor volwassenen Het Geheim van de Alphense Runen. Als tot nu toe laatste boek schreef hij De annalen van Gamor.
In een oude wereld, een tijd vol ijs en zonder vuur, leeft Kalam. Hij komt uit de stad Kana’an, uit de kring van jagers. Hij is de zoon van de leider van de stad. Wanneer hij in de buitenste kring terecht komt, waar de gewone Anth’ wonen, wordt hij aangewezen als uitverkorene. Maar hij kan er niet blijven. Zijn vader is overleden en de jongeman die de taken overgenomen heeft, ziet Kalam als een bedreiging voor zijn macht. Kalam vlucht met een grote groep mannen en vrouwen de stad uit en begint een lange voettocht, met als doel een nieuwe stad te stichten. Onderweg beleven ze avonturen, komen ze vreemde volkeren tegen en gaan ze de strijd aan met ieder die hen bedreigt. Zullen Kalam en zijn nieuwe vrienden de tocht allemaal overleven de het beloofde land ooit vinden?
De annalen van Gamor doet denken aan de oude verhalen uit de Bijbel. Het boek gaat over een groep stedelingen en nomaden die samen een voettocht maken naar een nieuwe stad, onder leiding van een uitverkorene. Ze komen onder andere een volk tegen dat doet denken aan de Romeinen. Kalam en zijn vrouw A’akane horen stemmen van voorouders. En er is geloof in een godheid (Gamor) en de verhalen die over hem zijn verteld door de jaren heen.
Leuk zijn de antropologische beschrijvingen van Elhorst over de volkeren, dieren en vreemde dingen die Kalam tegenkomt onderweg. Zo geeft hij de dieren niet de namen zoals we ze nu kennen, zoals gieren of koeien, maar hoe een onwetend volk ze ziet en noemt: nevelgarden en grasmuilen. Ook kennen niet alle mensen nog het fenomeen vuur, wat de basis kan vormen tot een hele nieuwe beschaving.
Jammer is dat auteur Elhorst smijt met onbekende namen, waardoor het verhaal vooral in het begin erg vaag en ingewikkeld is. Zo lijken de naam van Kalam en de naam van zijn stad Kana’an enigszins op elkaar, hebben minstens vier personages een naam die begint met Rann (= werker) en krijgt vrouw A’akane tot drie keer toe een nieuwe naam toegewezen. Dit maakt het boek niet altijd erg overzichtelijk. Daarnaast is het verhaal soms wat aan de trage kant. Elke gedachte van Kalam wordt beschreven en elke stap die hij zet, en dat zijn er nogal wat tijdens een voettocht.
“Terwijl het gekrijs van de nevelgarden aanzwol en de volgers meer door elkaar beginnen te lopen, gingen Kalam en zijn gezelschap haast voetje voor voetje naar buiten. De zon liet een flauw schijnsel zien dat gloeide van ver achter de ijsrand. De sneeuwstorm wakkerde nog iets aan maar zelden had Kalam de buitenwereld met zoveel plezier begroet.”
Daarom is mijn oordeel over De annalen van Gamor dat het verhaal leuk is, maar het had wel zeker in 100 pagina’s minder gekund.
Felice Beekhuis
