Heerlijk speuren naar de oplossing
Gestoord – Ellis Overbeek– Ellessy Relax – 218 blz.
Een proloog, die op het eerste oog heel veel verklapt. Daar begint Gestoord mee. Jammer, denk je. Maar o, wat heeft Ellis ons daarmee op het verkeerde been gezet. In vliegende vaart neemt ze je aan de hand mee door het leven van de 34-jarige juriste Maaike, die als vrijgezel in een mooie tussenwoning leeft. Maaike werkt samen met leuke collega’s. Ze heeft haar leven goed op de rij, samen met kater Joris.
Maar dan gebeuren er ineens vreemde dingen. Zaken, waarvan zij zeker is dat ze het niet zelf heeft gedaan. Haar huis blijkt ineens niet meer de veilige vesting, die ze voor ogen had. Wordt ze in de gaten gehouden? Wil iemand haar kwaad doen? Wie is de persoon, die in haar huis rommelt. En vooral: waarom?
In eerste instantie denkt Maaike dat ze het zich verbeeldt. Tot het verder gaat, te ver voor haar gevoel. Haar privacy wordt ernstig geschonden. Toch is er geen sprake van inbraak, denkt ze. Immers: er is niets vernield. Geen kapotte ramen, geen geforceerde deuren. Ze besluit Bram, haar collega, in te lichten. Hij gaat met haar mee naar huis en controleert alles. Volgens hem is er niets aan de hand. Een kruimeldief, die haar wil plagen. Maar die kruimeldief, of wie het ook mag zijn, volgt haar verder dan haar lief is. Zelfs bij haar moeder voelt ze zich niet op haar gemak.
Ellis Overbeek zet je constant op het verkeerde been. Ze laat je telkens een ander persoon verdenken van deze gemene zetten. Is het een vroeger vriendje? Is het Bram zelf? Of haar broer? Of is het toch de buurman? Keer op keer worden je vermoedens versterkt, tot er weer een draai in het verhaal komt en je anders moet gaan denken.
Knap opgezet, leuk geschreven. Een gezellige, spannende roman. Ellis Overbeek heeft Maaike neergezet als een frisse jonge meid, die zeker niet bang is uitgevallen, maar toch ook de nodige voorzichtigheid in acht neemt. Gezonde spanning is hier van toepassing. Bij de hoofdpersoon, maar tijdens het lezen ook zeker bij jezelf. Ellis heeft dit plot knap en boeiend geschreven. Zo, dat je wel een keer of wat denkt te weten wie de dader is, maar telkens weer gaat twijfelen. De uiteindelijke wending van het verhaal is leuk. Een staaltje “zie je wel” vermengd met “nee toch?”
Het enige minpuntje, maar daar kan Ellis zelf waarschijnlijk niets aan doen, is dat Gestoord te boek staat als spannende liefdesroman. Spannend is het zeker, maar een liefdesroman, dat toch weer niet.
