Het tastbare venijn

Geraakt – Angelique van Dongen – Ellessy Relax – 195 blz.

Rob en Ellen, een getrouwd stel, hebben al het nodige meegemaakt. Hun babyzoon Tobias is gestorven aan wiegendood. Dochtertje Mirre is een ziekelijk kind, dat de meeste tijd doorbrengt in het ziekenhuis. Moeder Ellen is als een beschermende kloek: ze is altijd bij Mirre en staat niemand anders toe deze zorg over te nemen. Zelfs Rob mag Mirre niet verzorgen. Mirre, een stil en teruggetrokken kind, laat alles maar toe. Ze spreekt bijna niet, maar is wel duidelijk opgewekt als Rob bij haar is. Keer op keer is er weer iets met Mirre aan de hand. Verpleegkundige Marlieke en arts Leon Groothuizen krijgen vermoedens over wat de oorzaak kan zijn van Mirre’s toestand. Als ook Rob op een gegeven moment Marlieke in vertrouwen neemt over zijn vermoedens, gaat er een deur open.

Niet alleen over de medische conditie van Mirre, maar ook over Robs gevoelens ten opzichte van Ellen. Knopen worden doorgehakt. Met de nodige gevolgen! Ellen laat nogmaals duidelijk zien dat zij gelijk heeft: Mirre is veel te ziek om naar huis te gaan en wordt wederom ernstig ziek. In het ziekenhuis nog wel. Maar de bewijzen zijn er. De puzzelstukjes vallen op hun plaats.
Wat is de oorzaak van Mirre’s ziekte?
Kan Rob haar redden of is Ellen de reddende engel?
En weten Leon en Marlieke de speld in de hooiberg te vinden of hebben ze het helemaal mis?

Een aangrijpend en tevens hartverscheurende roman van Angelique van Dongen. Ze weet prima te beschrijven hoe iemand de fout in kan gaan. De wanhoop van Rob komt goed naar voren, als hij eindelijk voor zichzelf de conclusie heeft getrokken. Zijn vlucht naar het nieuwe, het andere is dan ook begrijpelijk.
Mirre’s kant van het verhaal is zielig en aandoenlijk. Haar enige echte vriend is het denkbeeldige jongetje Tycho, bij wie ze haar angst en verdriet kwijt kan.

“Eenmaal beneden smeerde Ellen een boterham voor zichzelf en schonk wat te drinken in voor Mirre. Mirre had ook trek in een boterham, maar wist dat ze niets zou krijgen van haar moeder. Ze kreeg vaak haar eerste eten pas als haar vader ’s avonds meeat.”

Hartverscheurend, deze passage! En zo zijn er nog een paar waar je haren van recht van overeind gaan staan.
Geraakt is wat mij betreft een prima roman, al zou ik het zeer zeker geen liefdesroman hebben genoemd. De liefde is een bijzaak, het gaat hier om heel iets anders. Wat ook zeer kwalijk is, is de forse fout op de achterflap, veroorzaakt door te stug vasthouden aan de uitlijning. Zo jammer, het is toch iets dat de lezer als eerste opvalt. Maar desondanks een prachtig, aangrijpend verhaal.

Kirstin Rozema