Hoe vul je met niets een boek?
Guggenheimer in de Mode – Herman Brusselmans – Prometheus – 320 blz.
De achterflap van Herman Brusselsmans’ roman Guggenheimer in de mode biedt de gebruikelijke informatie: dat de auteur een zeer belangrijk schrijver is; dat hij zowel verguisd als verafgood wordt; en ook dat hij al meer dan 60 boeken heeft geschreven. Zo’n hoeveelheid titels is natuurlijk indrukwekkend. Hoewel … de manier waarop Brusselmans zijn boeken vult betekent dat hij eigenlijk maar één verhaal schrijft dat hij steeds weer herhaalt, met variaties.
Deze keer is de hoofdpersoon Guggenheimer. We kennen hem uit drie eerdere boeken, waarin hij achtereenvolgens televisieproducent, reclameman en uitgever was. Ditmaal gaat hij in de mode. Omdat hij zich ergert aan de fantasieloze manier waarop de vrouwen in Gent zich kleden. Maar voor hij tot actie overgaat, brengt hij de helft van het boek in Guggenheimer-stijl door. Om een alinea te citeren: ‘Wat ga ik dan wel doen vandaag? Ik weet het bij god niet. Wat rondlummelen, een tijdje niets doen, een paar uren zinloos stukslaan, de pijp aan Maarten geven, op m’n lamme kloten zitten, de minuten aftellen alsof het seconden zijn …’. In deze ledigheid is alle ruimte om Guggenheimers gedachten weer te geven. En omdat hij over alles en iedereen een uitgesproken mening heeft, is dit eigenlijk het aardigste onderdeel van het boek. Of het nu Bruine Mannen, homo’s, lesbo’s, echtparen op leeftijd of invaliden zijn, Guggenheimer neemt geen blad voor de mond. De recensent van De Standaard had het in dit opzicht over ‘hersenschokkende onzin’. Een rake typering.
Van die meer dan 60 boeken van Brusselmans heb ik in de loop der jaren zo ongeveer de helft gelezen. En wat mij zelf verbaast is dat ik ook dit boek weer met plezier heb gelezen. Het mag dan nergens over gaan, maar Brusselmans weet met dat ‘niets’ meesterlijk een boek te vullen. Op naar de volgende.
