Trouwen in een Zeeuwse boerenschuur

Dorsvloer vol confetti – Franca Treur – Prometheus – 219 blz.

Dorsvloer vol confetti speelt in het Zeeland van midden jaren tachtig. Katelijne Minderhoud een meisje van een jaar of elf, met drie broers boven zich en drie broers onder zich, groeit op in een streng gereformeerd boerengezin. Vader heeft een gemengd bedrijf met koeien, graan en maïs. Niet alleen is Katelijne het enige meisje, ze is ook de slimste en degene met de meeste fantasie. Zij wijkt als enige iets, maar ook weer niet zoveel af van de anderen. Zo leest ze alle boeken die ze te pakken krijgt, zoals ook Franca Treur zelf dat in haar jeugd deed.

Zondag gaat de hele familie drie keer naar de kerk, vrouwen gaan gerokt en moeten lang haar dragen. Dat milieu is het. Als je er niet bekend mee bent dan kijk je ernaar als een antropoloog naar een pas ontdekte indianenstam. Het is het milieu van de mannenbroeders, SGP-stemmers die geen vrouwen op de kieslijst willen, omdat de vrouw ‘het zwakkere vat’ is en de man als ‘het hoofd der vrouw’ haar moet ‘onderwijzen, troosten en beschermen’. Katelijne vraagt zich af of dat wel zo verstandig is als deze woorden worden uitgesproken tijdens de trouwdienst van haar broer Christiaan en zijn aanstaande vrouw Petra. Petra is immers slimmer dan Christiaan, ook al moet ze de MAVO nog afmaken.

Omdat Franca Treur uit hetzelfde milieu stamt als Jan Wolkers, Maarten ’t Hart, Jan Siebelink en Oek de Jong kent een ervaren lezer het al tientallen jaren uit de Nederlandse literatuur. Dorsvloer vol confetti is een verdienstelijk debuut, maar haalt het niveau van Knielen op en bed violen en de eerste boeken van Wolkers niet. Opzienbarende dingen gebeuren er niet in het boek, maar het kleinburgerlijke leven van de Zeeuwse gereformeerde familie wordt door Treur liefdevol en met veel gevoel voor detail beschreven. Hard werken in Gods aanschijn en verder geen franje.
Dorsvloer vol Confetti, dat een bestseller is, stamt uit 2009 en een vervolg is er nog niet. Waar blijft het volgende boek? Treur zal toch geen eendagsvlieg blijken?

Pieter Feller