Verder kijken dan je neus lang is
Wat Milo zag- Virginia Macgregor- Vertaling: Mireille Vroege – De Boekerij – 334 blz.
Inhoud: De negenjarige Milo Moon heeft een ernstige oogziekte: zijn zicht gaat langzaam achteruit en uiteindelijk zal hij blind worden. Dankzij zijn ‘tunnelvisie’ ziet hij dingen die anderen niet opmerken.
Als Milo’s geliefde oma naar een verzorgingshuis moet, heeft hij al snel in de gaten dat daar iets niet klopt. De hoofdverpleegster speelt mooi weer tegenover de familie, maar zodra die hun hielen hebben gelicht, gaat de verwarming uit en krijgen de oudjes alleen nog maar blikvoer te eten. Bovendien deelt ze kwistig verdovende medicijnen uit om de boel lekker rustig te houden. Geen enkele volwassene wil natuurlijk naar hem luisteren, dus smeedt Milo een plan om alle misstanden aan het licht te brengen.
Milo woont samen met zijn moeder Sandy, oma Lou en zijn huisdier het varkentje Hamlet. Zijn vader is met zijn nieuwe vlam naar het buitenland vertrokken. Sandy is daardoor heel verbitterd en kan het financieel niet aan. De zorg voor oma komt veelal op de schouders van Milo neer iets waar oma Lou zich behoorlijk schuldig over voelt. Het verzorgingshuis lijkt de ideale oplossing maar Milo vindt van niet en wil oma voor de kerst weer thuis hebben, zeker na zijn ontdekkingen over de erbarmelijke omstandigheden in het tehuis. Al snel heeft hij een bondgenoot in het tehuis om op onderzoek uit te gaan. Tripi, de kok, is illegaal in het land en slaapt in het park. Door Milo vindt hij een dak boven het hoofd en worden ze vrienden. Een uiteenlopende bundeling van karakters vormt de basis van dit grappige en ontroerende verhaal.
De cover springt er al goed uit: varkentjesroze met een groot oog. Het oog slaat op Milo die door zijn slechte zicht alles anders ziet. De hoofdstukken zijn van nummering voorzien en daar boven de naam vanuit welk persoon het verhaal wordt beleefd. Dit zijn Milo, moeder Sandy, oma Lou en de kok Tripi. De 70 zeer korte hoofdstukken met wisselend perspectief zorgen er voor dat het verhaal vlot weg leest.
Elk hoofdpersonage heeft zo zijn eigen problemen die hij of zij een plek moet geven. De verschillende problemen lopen als een rode draad door het verhaal. Voor Milo is dat om zijn oma voor de kerst thuis te krijgen en de hoofdzuster te ontmaskeren. Voor zijn moeder om het financiële plaatje rond te krijgen en Tripi wil niets liever dan herenigd worden met zijn familie. Naast al het persoonlijk leed zijn er ook actuele maatschappelijke problemen in het verhaal te vinden: Tripi is een vluchteling uit Syrië, de armoede en de moeite van Sandy om het hoofd boven water te houden, de zorg van oma . Het is te hopen dat het tehuis in ieder geval uit de duim is gezogen, want anders zou dat wel heel triest zijn.
Ondanks alle ellende en problemen is Wat Milo zag heel luchtig neergezet met een humoristische toon. Een beetje dubbel dus, een lach en een traan. Juist dat maakt het een heerlijk boek om te lezen.
