Zenuwslopend angstig

Ik volg je – Marelle Boersma – De Crime Compagnie – 304 blz.

Ik volg jePien, een alleenstaande moeder met een vijfjarige dochter Eva, woont sinds kort weer in haar geboortedorp Eslanderveen op de Veluwe. Een dorp, waar iedereen elkaar kent. Streng gelovig, behorend tot de zogenaamde biblebelt. Maar Pien is er gelukkig. Ze werkt als wijkverpleegkundige, verbonden aan het zorgcentrum. Ze heeft een vaste kring mensen, bij wie ze regelmatig thuis zorg verleent. Haar leven is er goed. Ze is een tevreden mens.

Pien heeft veel te maken met de medewerkers van de apotheek, waar ook Theo werkt. Ze kunnen goed met elkaar opschieten en Pien vindt het leuk dat hij haar op een avond te eten vraagt. Maar dan begint haar ellende: Theo heeft heel andere bedoelingen dan Pien. Hij is ervan overtuigd dat Pien en hij bij elkaar horen en laat dat vanaf dat moment op alle mogelijke manieren duidelijk zijn.

Het stalken begint en Pien raakt steeds meer gevangen in haar angst. Praten heeft geen zin en iedereen aan wie ze vertelt over wat er speelt is of wordt zo beïnvloed door Theo, dat er geen mogelijkheid is om duidelijk te krijgen dat er iets ernstig mis is. De enige die haar lijkt te begrijpen is haar vriend René, maar hij wordt niet helemaal voor vol aangezien in het dorp en leeft een teruggetrokken leven. Hij is echter wel Piens steun en toeverlaat. Bij hem durft ze uit te huilen wanneer ze merkt dat er diverse mensen in het dorp sterven. Het gaat ook om patiënten van Pien.

Zelfs haar moeder en haar dochter Eva vallen voor Theo, al doet hij ook dat niet helemaal eerlijk. Hij pakt hen in door zijn charmante kant te laten zien en Pien staat met haar rug tegen de muur vanwege Theo’s dreigementen. René blijkt uiteindelijk de enige die haar kan helpen, tenminste: dat hoopt ze maar. Wanneer Eva opeens weg lijkt te zijn is Piens nachtmerrie compleet.

Zenuwslopend. Angstaanjagend. Telkens vraag je je af waarom Pien niet eerlijk vertelt wat er aan de hand is. Maar dat kan ze niet. De angst regeert, heeft haar volledig in haar macht. Want elke poging die Pien doet om iets tegen Theo te doen, bekoopt iemand anders met een straf. Theo is oppermachtig.

De twee dames, die Marelle Boersma hebben verteld over deze verschrikking, zijn door een hel gegaan. Hoe kan iemand zo gek zijn om iemand het leven zo zuur te maken, vraag je je af. Hoe kan iemand niet zien dat die ander niet wil wat hij of zij wil. Stalking is dan ook een waar drama. Raak je de angst ooit nog kwijt of blijf je altijd over je schouder kijken?

Fantastisch geschreven psychologische thriller met complimenten voor Marelle, die het zo mooi heeft verwoord. Maar bovenal complimenten voor Inge en May, die de moed hebben gehad hun verhaal te vertellen. Zij zijn de echte helden.

Kirstin Rozema

Andere recensies

Literaire zelfportretten Depots van musea blijken vaak onuitputtelijke bronnen te zijn voor het doen van ontdekkingen. Dat ervoer Thomas Heerma van Voss weer eens toen hij in de krochten van het Literatuurmuseum in Den Haag een getekend zelfportret tegenkwam van Rudolf Geel, in de...
Lees verder Categorie: Informatief, Literatuur, Non-fictie
| Reageer!
De idealistische oerkracht van het Nederlandse popfestival Wie tegenwoordig aan Lowlands denkt, ziet al snel de uitgestrekte velden van Biddinghuizen, de enorme podia en de strak georganiseerde festivalmachine. Maar weinig bezoekers realiseren zich dat de wortels van dit inmiddels iconische evenement liggen in Utrecht,...
Lees verder Categorie: Kunst & Cultuur, Mens & Maatschappij, Muziekboek, Non-fictie
| Reageer!
Integratieprobleem? De auteur is een in Amsterdam geboren en opgegroeide man met Marokkaanse ouders. Hij werkt als wethouder (van PvdA-huize) en locoburgemeester bij de gemeente Amsterdam in de periode dat de stad wordt getroffen door een golf van geweld, racisme en antisemitisme. Naar aanleiding...
Lees verder Categorie: Levensverhaal, Mens & Maatschappij, Politiek
| Reageer!