Mijn jeugd met Poeh – Christopher Milne

 Een ongelukkige keuze

Het was een ongelukkige keuze van de schrijver Alan Arthur Milne (1882 – 1956) om een van de hoofdpersonages in zijn boeken over het beertje Poeh dezelfde naam te geven als die van zijn zoontje, Christopher Robin. Tientallen miljoenen mensen kennen Winnie-de-Poeh en de andere speelgoeddieren die bijna allemaal de knuffeldieren waren van de echte Christopher Robin. Hoe heeft het jongetje Christopher Robin Milne (1920 – 1996) dit ondergaan en overleefd? Hoe is het om één van de hoofdpersonen te zijn van de wereldberoemde boeken. Christopher Milne heeft het overleefd en heeft zijn jeugdherinneringen opgeschreven in dit boek. Hij laat hierin ook zien dat bijna alle illustraties van de omgeving, zoals het Vijfhonderd-Bunders-Bos, waarin Poeh en zijn vriendjes leefden, door de tekenaar Ernest Howard Shepard (1879 – 1976) naar de werkelijkheid zijn getekend.

Cotchford Farm

Christopher Milne woonde met zijn ouders in London, maar ze hadden een buitenhuis, een oude boerderij, Cotchford Farm in East Sussex gekocht, waar ze de zomers doorbrachten. Bij die boerderij waren de locaties waarin A.A. Milne de verhalen van Christopher Robin en Poeh liet spelen. Christopher Milne werd de eerste elf jaar van zijn leven opgevoed door een kindermeisje. Vader Arthur trouwde met moeder Dorothy de Selincourt, omdat, zoals hij in zijn autobiografie schreef: “Ze lachte om zijn grapjes.” Hij had het te druk met schrijven om zich veel te bekommeren om zijn zoontje. Moeder was een mooie, maar tamelijk leeghoofdige vrouw die weinig deed in het huishouden (daar was personeel voor), maar zich voornamelijk bezighield met tuinieren en zich niet op haar gemak voelde als ze alleen werd gelaten met haar eigen zoon. Christopher bleef het enige kind en was in zijn prille jeugd vaak gekleed in een lang hemd dat eruitzag als een jurkje. Hij kwam ook zo in de boeken van zijn vader terecht. Als heel klein jochie had hij er nog niet veel last van. Dat veranderde toen hij ouder werd en hij brieven kreeg van kinderen en soms hele scholen die in hem natuurlijk als de hoofdpersoon zagen in de boeken van zijn vader. Later toen hij een tijdje een boekwinkel bezat, kwamen er klanten vragen of ze de echte Christopher Robin konden zien, terwijl hij natuurlijk al een volwassen man was.

Kostschool

Na de lagere school werd hij, naar goed Engels gebruik, naar een kostschool gestuurd. Zijn ouders zag hij dan maar een paar weken per jaar. Pas toen hij de kostschool verlaten had, vertelt hij in dit boek, leerde hij zijn vader een beetje kennen, hoewel die niet veel losliet over zijn persoonlijke gedachten en zielenroerselen. Vader Milne was een gesloten man. Gedurende zijn schooltijd trad Christopher geregeld op in toneelstukken die zijn vader had geschreven. A.A. Milne die talloze boeken en toneelstukken voor volwassenen schreef, wilde dat hij daarmee bekend zou worden. Het tegendeel was waar. Hij werd alleen bekend en beroemd door zijn Poeh-boeken en de andere werden al tijdens zijn leven amper verkocht. Dat drukte zwaar op hem, want kinderboeken werden als minder belangrijk beschouwd dan boeken voor volwassenen.

Ongemakken en kleur

In de epiloog van het boek schrijft Christopher Milne het volgende: “Als het met de Poeh-boeken net zo was gegaan als met de meeste andere boeken – het ene jaar uitgegeven, het volgende jaar vergeten – zou er geen probleem zijn geweest. Als ik een ander soort mens was geweest, zou er ook geen probleem zijn geweest. Ongelukkigerwijze weigerde de verzonnen Christopher Robin te sterven en hij en zijn levensechte naamgenoot stonden niet altijd op al te beste voet met elkaar. Voor de eerste misstap (zoals dat soms leek) was mijn vader verantwoordelijk. De tweede was mijn fout.”

Mijn jeugd met Poeh, over een jongetje en zijn beroemde beer is een boek dat iedereen die met het boekenvak te maken heeft zal aanspreken. Natuurlijk ook voor iedereen die genoten heeft van de verhalen over Poeh-beer. Na lezing van dit boek kun je zeggen dat de keuze van zijn vader om zijn zoon zo letterlijk op te voeren niet handig was, toch heeft dit het leven van Christopher Robin Milne niet alleen ongemakken, maar ook veel kleur gegeven.

Pieter Feller

Boek bestellen!

Andere recensies

Literaire zelfportretten Depots van musea blijken vaak onuitputtelijke bronnen te zijn voor het doen van ontdekkingen. Dat ervoer Thomas Heerma van Voss weer eens toen hij in de krochten van het Literatuurmuseum in Den Haag een getekend zelfportret tegenkwam van Rudolf Geel, in de...
Lees verder Categorie: Informatief, Literatuur, Non-fictie
| Reageer!
De idealistische oerkracht van het Nederlandse popfestival Wie tegenwoordig aan Lowlands denkt, ziet al snel de uitgestrekte velden van Biddinghuizen, de enorme podia en de strak georganiseerde festivalmachine. Maar weinig bezoekers realiseren zich dat de wortels van dit inmiddels iconische evenement liggen in Utrecht,...
Lees verder Categorie: Kunst & Cultuur, Mens & Maatschappij, Muziekboek, Non-fictie
| Reageer!
Integratieprobleem? De auteur is een in Amsterdam geboren en opgegroeide man met Marokkaanse ouders. Hij werkt als wethouder (van PvdA-huize) en locoburgemeester bij de gemeente Amsterdam in de periode dat de stad wordt getroffen door een golf van geweld, racisme en antisemitisme. Naar aanleiding...
Lees verder Categorie: Levensverhaal, Mens & Maatschappij, Politiek
| Reageer!