Met je peuter op schoot genieten

Daar heb je Anton – Ole Könnecke – Vertaling: Edward van de Vendel – Gottmer – 168 blz.

Daar heb je AntonAnton is de antiheld van Daar heb je Anton. Vijf verhalen in een lekker dikke bundel.
We maken kennis met hem in Anton en de meisjes. Hij wil graag met twee meisjes in de zandbak spelen maar die zien hem niet staan. Wat hij ook uithaalt om hun aandacht te trekken, ze kijken niet naar hem om. Pas als zijn zelfgebouwde huis in elkaar stort en hij in snikken uitbarst, strijken de meisjes over hun hart en mag hij meespelen.

In Anton en het grote gevecht leren we Lukas kennen. Hij en Anton scheppen op wie de sterkste is, met steeds grotere en indrukwekkende woorden. Pas als er een hondje aan komt gewandeld, schieten ze beide de boom in van angst.

Anton heeft een toverhoed in Anton kan toveren. Hij ontdekt dat als hij de hoed over zijn ogen zet, hij dingen weg kan toveren: een vogeltje en Lukas. Als de meisjes erbij komen, wordt hij nog knapper: hij tovert het vogeltje terug!

In Anton en de spelbrekers (het enige moeilijke woord in het boek) komt Anton aanzetten met limonade en koek. Als Lukas en de meisjes er beleefd om vragen, krijgen ze ook wat, zegt hij. Maar dat doen ze niet. Anton wordt kwaad en zegt: ‘Ik ben dood.’ Een voor een komen de anderen er ook bij liggen tot… nee, dat verklap ik niet.

Het laatste verhaal gaat over Anton en de blaadjes. Hij is op jacht naar een blaadje dat van een boom is gevallen. Zijn vriendje en vriendinnetjes helpen daarbij tot ze het eindelijk hebben gevangen. ‘Hebbes,’ roepen ze; allemaal hebben ze een blaadje. Hoe dat kan? Lees en kijk!

De verhaaltjes zijn eenvoudig en herkenbaar en met veel gevoel voor humor getekend en geschreven. De tekeningen passen daar perfect bij; er staat geen lijntje teveel en alles is heel goed te begrijpen. Ook als je nog niet zo groot bent. Het taalgebruik is dusdanig dat je geen woord hoeft te veranderen. Met een enthousiaste peuter kun je er veel ‘omheen’ praten: wat er is te zien, wie wat doet en waarom. Daarbij voldoet het boek ook wat papier en omslag betreft aan de soms wat uitschietende handjes van de kleintjes, het boek is royaal zonder te groot te zijn en zowel het omslag als het papier zijn lekker stevig.
Een plezier voor groot en klein!

Hanneke de Jong

Andere recensies

Literaire zelfportretten Depots van musea blijken vaak onuitputtelijke bronnen te zijn voor het doen van ontdekkingen. Dat ervoer Thomas Heerma van Voss weer eens toen hij in de krochten van het Literatuurmuseum in Den Haag een getekend zelfportret tegenkwam van Rudolf Geel, in de...
Lees verder Categorie: Informatief, Literatuur, Non-fictie
| Reageer!
De idealistische oerkracht van het Nederlandse popfestival Wie tegenwoordig aan Lowlands denkt, ziet al snel de uitgestrekte velden van Biddinghuizen, de enorme podia en de strak georganiseerde festivalmachine. Maar weinig bezoekers realiseren zich dat de wortels van dit inmiddels iconische evenement liggen in Utrecht,...
Lees verder Categorie: Kunst & Cultuur, Mens & Maatschappij, Muziekboek, Non-fictie
| Reageer!
Integratieprobleem? De auteur is een in Amsterdam geboren en opgegroeide man met Marokkaanse ouders. Hij werkt als wethouder (van PvdA-huize) en locoburgemeester bij de gemeente Amsterdam in de periode dat de stad wordt getroffen door een golf van geweld, racisme en antisemitisme. Naar aanleiding...
Lees verder Categorie: Levensverhaal, Mens & Maatschappij, Politiek
| Reageer!