Spanning, humor en vreemde wezens tijdens een reis door de hel
De Negen Cirkels – Terrence Lauerhohn – Zilverbron – 226 blz.
Terrence Lauerhohn is een pseudoniem voor Peter Scheefhals (1960). Op 51-jarige leeftijd schreef Lauerhohn zijn eerste roman Noptula. Sindsdien heeft hij meegedaan aan schrijfwedstrijden en zijn veel verhalen van hem in genre-magazines gepubliceerd, waarvan verschillende in de Verenigde Staten. Voor de dark fantasy-roman De Negen Cirkels heeft Lauerhohn zich laten inspireren door Inferno van Dante Alighieri en door de gravures van Gustave Doré.
Jack ontwaakt in de hel. De demon Xahubub moet hem naar de negende cirkel begeleiden, waar Jack zijn straf zal ondergaan. De hel blijkt een krankzinnige plaats met in iedere cirkel straffen, absurde wezens en onvoorstelbare obstakels. Een van de terugkerende obstakels is de beruchte Pakmandolhof, die de grens vormt tussen alle cirkels onderling.
De tocht wordt voor Xahubub niet alleen erg lastig door Jacks voortdurende ontsnappingspogingen, maar ook door de vrouw van de demon, Ishtra, met wie hij een echtelijke ruzie uitvecht. Zij heeft Lucifer verleid en heeft de ware macht in de hel. Haar leger bestaat uit nachtsstrijders, wezens die ouder zijn dan de hel. Haar opperbevelhebber is de waanzinnige kolonel Ismaraham, die zelf een duister mysterie is.
Tussen Jack en Xahubub ontstaat een wankele vriendschap die eigenlijk door geen van beiden gewild is. Jack komt er achter dat Xahubub zijn straf moet ondergaan als het de duivel niet lukt om hem naar de negende cirkel te brengen. Kiezen Jack en Xahubub voor het versterken van hun vriendschap, of kiezen ze ieder voor hun eigen welzijn? Zal het Ishtra lukken om het haar man zo moeilijk mogelijk te maken dat hij er niet in slaagt zijn taak te volbrengen?
Lauerhohn heeft als setting de negen cirkels van de hel, zoals beschreven in het werk van Dante, Inferno, maar laat er een heel eigen verhaal spelen. Het boek begint een beetje stroef, maar met een vleugje humor en de opkomst van een aantal vreemde wezens, geeft Lauerhohn verhaal al snel meer kleur. Zwarte demonen, mensetende teddyberen, zeemeerminnen met scherpte tanden en wezens die niet te definiëren zijn, niets is te vreemd. Dit reisverhaal van Jack en Xahubub, met vriendschappen en andere intriges, bestaat ook nog eens heel toepasselijk uit 13 hoofdstukken. Toeval of expres?
De Negen Cirkels is zeker geen slecht boek, maar je moet wel van het onderwerp houden. Een reis door de hel zal niet iedereen aanspreken. Toch zullen anderen er juist wel veel plezier aan beleven. Aan de schrijfstijl van Lauerhohn zal het niet liggen.
Felice Beekhuis
