Cornwell minder scherp dan voorheen
Scherp – Patricia Cornwell – Vertaling: Yolande Ligterink en Mieke Trouw – Luyckx – Luitingh – Sijthoff – 368 blz.
In deze nieuwe thriller van Patricia Cornwell zijn voor de trouwe lezers weer de bekende hoofdpersonen aanwezig. Kay Scarpetta, patholoog-anatoom, Benton Wesley haar man en werkzaam voor de FBI, Pete Marino rechercheur en haar nichtje Lucy, een computergenie.
Vlakbij het huis van Kate en Benton wordt een man op de oprit van zijn huis doodgeschoten. Een raadselachtige moord waarbij niemand iets gezien of gehoord heeft, en Kay gaat zich er natuurlijk mee bemoeien. Eigenlijk zou ze diezelfde dag op vakantie gaan, een verjaardagscadeautje van haar man.
Zoals vaak in de boeken van Cornwell volgt er een ingewikkeld verhaal, waarin er een link naar twee andere moorden blijkt te zijn en ook haar nichtje Lucy lijkt hierbij een rol te spelen. Het vermoeden bestaat al snel dat het om een seriemoordenaar gaat, er worden stukjes koper bij de slachtoffers gevonden, maar ze lijken niets met elkaar gemeen te hebben. Ook lijkt het erop dat iemand Kay Scarpetta in de gaten houdt. Er gebeuren rare dingen met haar creditcards, accounts en krijgt ze te maken Rand Bloom een verzekeringsagent die haar achtervolgt, omdat ze bij haar autopsies tegen de haren van een verzekeringsmaatschappij in heeft gestreken en die daardoor hoge bedragen moet uitkeren.
Het verhaal is bij vlagen heel spannend en goed geschreven maar helaas haalt Cornwell de vaart er nogal eens uit door af te dwalen naar huis tuin en keukenzaken als bijvoorbeeld recepten:
“Kruiden dringen in de stukken Mantovana, het olijfbrood mag niet te vers zijn voor de panzanella, restjes focaccia en groenten samenvoegen tot un’abbondanza”.
“Creatieve gerechten en vanmorgen heb ik dun geschaafde venkelgroen, grof zeezout en grof gemalen peper toegevoegd, zoete uien gebruikt i.p.v. rode en er munt bijgedaan.”
Ook passeren er vele bladzijden met voor mij totaal onbegrijpelijk stukken over geweren en kogels en over het onderzoek naar de mogelijke wapens die de moordenaar gebruikt zou kunnen hebben. Wellicht dat dit voor de Amerikaanse lezers interessant en begrijpelijk is, maar een geweer met het type loop dat bekend staat als een Rem-Touch, een elf punt vijfentwintig, geen Remington 700, tenzij er een andere loop op is gezet zoals een Krieger zegt mij helemaal niets!
Het slot is zeer verrassend en enigszins open zodat we nog meerdere boeken kunnen verwachten die op dit boek zullen voortborduren. Achter in het boek kan de lezer alvast een korte voorbeschouwing lezen. Ondanks de spannende stukken en het verrassende eind viel Scherp mij in tegenstelling tot haar vorige boeken toch wat tegen. Te ingewikkeld en soms vergezocht.
Nelleke Feller
