De blauwe vleugels – Jef Aerts
Een kraanvogel leren vliegen
Josh heeft een reus van een broer: Jadran, die vaak ook gewoon Reus wordt genoemd. Jadran is 16 jaar maar geestelijk een kind. Daarom moet Josh vaak op hem passen, Jadran overziet niet de consequenties van wat hij doet. Op de eerste dag van de herfstvakantie gaan Josh en Jadran naar de kraanvogels kijken samen met hun moeder, Murad – haar vriend – en Yasmin, de dochter van Murad. Jadran maakt daarbij zoveel herrie dat de groep kraanvogels wegvliegt. Een jong blijft gewond achter. Mama weet een dierenarts die het beest kan behandelen, maar daar is Jadran het niet mee eens. Hij zet zo’n enorme keel op, dat het kraanvogeljong schrikt en de moeder besluit het dier mee naar huis nemen.
Het gezin woont op een niet al te grote flat; Murad en Yasmin wonen hier sinds kort ook. Het is allemaal nog wat wennen aan het samengestelde gezin. Jadran komt bij Josh op de kamer liggen, de matrassen tegen elkaar aan. Dat maakt dat de broers nog meer aan elkaar verknocht raken dan ze al waren. Overdag gaat Jadran naar een opvang waar hij het erg naar zijn zin heeft. De komst van de jonge kraanvogel maakt alles anders. Jadran weet steeds zijn zin door te drijven en dat gaat ten koste van Josh.
Jadran wil de vogel leren vliegen en daarvoor hebben ze vleugels nodig. De moeder stond vroeger samen met hun vader op het toneel in musicals. Een van de musicals was De Blauwe Engel en beneden in de opbergruimte staat het kostuum nog met de vleugels. De jongens halen de vleugels op en gaan met de vogel naar buiten. Na verschillende pogingen op het balkon besluit Jadran dat dat niet werkt en dus gaan ze met vogel en vleugels naar beneden, naar het grasveld. Hoewel Josh de gevaren wel inziet van de woeste plannen van Jadran, geeft hij hem toch steeds zijn zin. Het eindigt ermee dat Josh in het ziekenhuis belandt en Jadran vreselijk spijt heeft.
Ondanks dat is Jadran vastbesloten dat de vogel naar zijn soortgenoten moet. Hij zoekt uit wat de beste manier is en als Josh weer thuis is, begint het drammen opnieuw. Steeds zet hij Josh voor het blok en omdat die zich verantwoordelijk voelt, geeft hij toe.
De blauwe vleugels is een spannend boek omdat Jadran steeds weer met nieuwe plannen komt, Josh toegeeft omdat er anders nog ergere dingen gebeuren. Steeds denk je: Doe het niet! Maar Jadran is onverzettelijk al wordt Josh steeds beter in het verzinnen van listen.
Tegelijk is het een ontroerend verhaal over de Reus die een kind is en het kind dat zo’n grote verantwoordelijkheid heeft. De liefde voor elkaar spat van de bladzijden en de onmogelijkheid om zo verder te gaan ook.
Het is ook het verhaal van een samengesteld gezin dat nog aan elkaar moet wennen, maar hechter is dan menigeen denkt. Je vliegt door het boek, je kunt het niet neerleggen tot je het uit hebt om het daarna te herlezen en weer te genieten van de mooie zinnen en het prachtige verhaal. Net als Groter dan een droom en Vissen smelten niet is dit een fantastisch boek!
