Een impulsief hert dat je hart steelt
Fred kan niet slapen – Pépé Smit – De Harmonie – 36 blz.
Het boek valt meteen al op door de kleuren. Ze zijn niet, zoals meestal gebruikelijk bij prentenboeken, licht en vrolijk, maar passen bij het onderwerp doordat ze een beetje donker zijn en ze geven het geheel een bosachtige uitstraling. De letters op de voorkant lijken van hout en daaronder ligt Fred op zijn rug onder een dekentje met zijn ogen open sip naar de maan te staren. Ook de bladzijden van het boek zijn niet wit, maar lijken haast perkamentachtig, wat het een antieke en natuurlijke uitstraling geeft.
Niet alleen de vormgeving van het boek is anders en eigenwijs, ook Fred het hert blijkt behoorlijk anders, eigenwijs en impulsief te zijn. De schrijfster en illustrator beschikt bovendien over een flinke dosis humor. Voldoende ingrediënten voor een doldwaas boek. Fred heeft een hoop menselijke kwaliteiten. Je zou kunnen zeggen dat het een eigenwijs en levendig jochie is in een hertenvel. Hij slingert aan takken van bomen, doet de handstand en even later ligt hij in het gras naar ruziënde vogels te luisteren. Door de vele woordgrapjes is het boek ook erg leuk voor de volwassene die het voorleest.
De hele dag heeft Fred veel plezier in het bos en kan hij zijn energie volop kwijt. Maar als het eenmaal nacht is en hij moet slapen, blijft hij maar rondjes draaien. De maan schijnt te fel en hij vraagt uil om hem voor te lezen. Die zegt dat hij maar bij Anton de boswachter langs moet gaan. Die is helemaal niet zo blij met zijn bezoek, hij ging eigenlijk net pannenkoeken eten. Maar Fred is nogal een overdonderend hert en kan net zo goed drammen als het gemiddelde kind en voor de boswachter het weet schiet Fred de maan zo uit de lucht, aan diggelen. Wat nu? Het hele bos is in één klap donker. Ze maken zich er beiden niet al te druk over en gaan binnen gewoon pannenkoeken eten. Fred is erg onder de indruk van de pannenkoekbakkunsten van Anton en dat brengt hem op een geweldig idee. En dan, dan kan Fred eindelijk slapen en heeft Anton weer rust.
De humor waarmee het boek is overgoten, maakt het voor een breed publiek geschikt. Het is een leuk verhaal dat je voor kan lezen aan kleintjes. Ik denk dat het, vanwege de verrassende wendingen, zelfs kinderen aan zal spreken die normaal niet zo van lezen houden. Zelf las ik het samen met mijn dochter van zeven en wij moesten er allebei erg om lachen. Je kan samen praten over alle grappige, kleine dingen die verstopt zitten in het boek. Na het lezen kan je niet anders dan Fred in je hart sluiten en uitkijken naar het volgende boek!
