Een mooie familieroman
Alleen verder – Ina van der Beek – Uitgeverij Zomer en Keuning – 216 blz.
Hans en Clasien de Groot, een jong en pasgetrouwd stel, verbergen in de Tweede Wereldoorlog het Joodse echtpaar Sam en Hannah Cohen op hun zolder. Als er een inval komt, weet Clasien net op tijd te vluchten met haar zoontje en het dochtertje van de Cohens. Ze komt, na een tijdje zelf ondergedoken te hebben, bij een doktersechtpaar, waar ze hulp in de huishouding wordt. Van haar familie en de onderduikers hoort ze lange tijd niets meer. Ze besluit Rebecca, het dochtertje van de Cohens, op te voeden als haar kind.
Na de oorlog kopen de arts en zijn vrouw een kleinere woning in het Oosten van het land. Clasien besluit mee te gaan, samen met de kinderen. Ze leven een fijn en rustig leven. Na de dood van het echtpaar blijkt Clasien een goede erfenis te hebben gekregen. Toch heeft ze het gevoel dat ze iets moet doen. Er moet geld verdiend worden om van te leven. Het huis is groot genoeg voor meerdere bewoners, en zo ontstaat pension Geluk. Clasien noemt zichzelf Sinie Geluk, om zo een veilige anonimiteit op te bouwen. Ze is heel bang dat er toch nog familie van de Cohens komt, die haar (aangenomen) dochtertje mee wil nemen.
Pension Geluk herbergt drie gasten: de oudere heer De Vries, wiens kinderen in Zeeland wonen, leerkracht Gosse en lerares Marijke. Deze gasten horen op het laatst als het ware bij het gezin, evenals de kinderen van meneer De Vries, die na een schokkende gebeurtenis regelmatig over de vloer komen. Clasien heeft haar bedenkingen over de verschillende personen in haar leven. Ze oordeelt over mensen, zonder te weten of het de waarheid is. Dat het leven toch heel ander uit kan pakken, dan ze vermoedt, kan ze nog niet weten. En ook wij, als lezers, worden op een prettige wijze om de tuin geleid door Ina van der Beek.
Met deze mooie familieroman zet Ina van de Beek een indrukwekkend verhaal neer, dat je vanaf de eerste bladzijde pakt. De rauwe emotie en het verdriet van Clasien weet ze uitstekend te beschrijven. Het eerste gedeelte van het boek gaat snel. Er gebeurt heel veel dat je als lezer aangrijpt. Het tweede deel kabbelt rustig voort. Het boek leest gezellig; je leeft mee, oordeelt ongemerkt mee en hoopt op een goede afloop. Een voor mij toch onverwachte afloop, die me doet hopen op een vervolg.
