Een prachtig voorleesboek voor leergierige vogels
De reis van Raaf en Papegaai – Li Lefebure – Illustraties Jenny Bakker – Clavis – 126 blz.
Volgens Neef Kaketoe is het paradijs het heerlijkste plekje op aarde: het is er wonderschoon, de zon schijnt er altijd, er wonen alleen maar aardige dieren, en eten en drinken is er in overvloed. Daar voelen Raaf en Papegaai ook wel voor! Samen gaan ze op reis om het paradijs te vinden. Ze reizen langs de meest uiteenlopende natuurgebieden, beleven spannende avonturen en ontmoeten de mooiste en eigenaardigste dieren, of juist gevaarlijke, aan wie ze moeten zien te ontkomen. Maar wie ze ook spreken, geen dier heeft ooit van het paradijs gehoord. Als Raaf en Papegaai uitleggen wat dat is, zeggen veel dieren: ‘O, maar dat is hier, dit is de fijnste plek op aarde!’ Raaf en Papegaai vinden die plekken vaak juist helemaal niet fijn. De ene keer komen ze in een wervelwind terecht, de andere keer is er een aardbeving, en weer een andere keer regent het heel hard. Waar is toch die plek waar Neef Kaketoe het over had?
Het leuke en aantrekkelijke van dit (voorlees)boek is dat er tussen neus en lippen door allerlei weetjes aan bod komen waar je ook als volwassene nog wat van op kunt steken. Zo wist ik bijvoorbeeld niet dat de zwarte strepen van een zebra zo’n tien graden warmer zijn dan de witte. Door de kennis die in het boek verstopt zit, is De reis van Raaf en Papegaai dus niet alleen een spannend boek, maar valt er ook iets te leren. De weetjes zijn soepel in het verhaal verweven en op een enkele passage na die in mijn beleving iets korter en krachtiger had gekund, wordt het nooit geforceerd uitleggerig.
De prachtige, dromerige, maar tegelijkertijd krachtige tekeningen van Jenny Bakker (de gorilla is fantastisch gekozen als covertekening!) zijn een lust voor het oog, en hadden naar mijn idee in de vormgeving nog wel meer tot hun recht mogen komen. Waarom, bijvoorbeeld, is er voor de vloedgolf op pagina 74 niet gekozen voor een spread, zodat de dreiging van zo’n golf veel meer voelbaar wordt? De natuur is niet alleen leuk en lief, maar ook dreigend, onvoorspelbaar en gevaarlijk. Aan de andere kant heeft Bakker niet per se een groot gebaar nodig om de lezer te raken: het rode kikkertje met de oceaanblauwe poten is hier een goed voorbeeld van.
Een paar hoofdstuktitels hadden overigens wel iets fantasierijker gemogen: de hoofdstuktitel ‘Verdamping en condensatie’ vind ik meer bij een natuurkundeboek passen dan bij een avontuurlijk voorleesboek. Ook trof ik vrij veel rommelende buiken en trillende lijven en veren aan. Niet nodig, want de lezer krijgt tussen de regels door vanzelf wel mee hoe Raaf en Papegaai zich voelen, dat hoef je niet altijd letterlijk te benoemen.
Dit zijn kleine hobbeltjes in een verder uitstekend geschreven en fraai geïllustreerd boek, waarin aan het eind blijkt dat de twee vrienden een cirkel over diverse continenten hebben gevlogen om uiteindelijk weer thuis uit te komen. Drie keer raden waar ze hun paradijs vinden…
Deze uitkomst viel niet moeilijk te raden, maar dat maakt het verhaal niet minder boeiend. Li Lefebure is erin geslaagd om een sprankelend voorleesboek te schrijven dat je tot het eind in een prettig soort spanning houdt, ook als je al een vermoeden hebt over de afloop.
Ik heb begrepen dat de dames Lefebure en Bakker meer avonturen van Raaf en Papegaai in voorbereiding hebben, specifiek voor jonge lezertjes: hebben die lezertjes even geluk!
