En nu? – Tiny Fisscher & Iris van der Veen
Poëtische verhaaltjes over dieren
Schildpad loopt al een tijdje te piekeren. Er spookt een vraag door zijn hoofd waar hij maar geen antwoord op vindt. ‘En nu?’ denkt hij steeds. Uiteindelijk vraagt hij zijn vriend Das om raad. Das vertelt hem dat hij zichzelf ook weleens dezelfde vraag stelt, en hij vertelt Schildpad hoe hij zich dan voelt, wanneer die vraag weer eens opborrelt. Schildpad voelt zich beter nu hij weet dat hij niet de enige is die zich soms zo voelt. Met een grijns om zijn snuit vraagt Das aan Schildpad ‘en nu?’
Korte verhalen
In het boek vol korte, filosofische verhaaltjes maken we kennis met de gedachten en gevoelens van verschillende dieren zoals Das en Schildpad. Het boek laat je vertragen zodat je haast vanzelf gaat nadenken over je eigen gedachten en gevoelens. De dieren reageren vaak geduldig. Ze nemen duidelijk de tijd om een antwoord te geven, waar wij als mensen misschien geneigd zijn geirriteerd te reageren. Wellicht omdat we onze gevoelens helemaal niet zo graag voelen, en ze liever wegstoppen. De verhalen houden ons een spiegel voor en nodigen uit om na te denken over onszelf.
In het verhaal van Kip en Haas is het zo mooi dat je het gedrag van kippen in het verhaal herkent, maar zodra je de bladzijde omslaat doet Kip iets verrassends, iets wat eigenlijk niet zo kipperig is, of misschien ook wel. In ieder geval lukt het Kip beter om aan te geven wat ze nodig heeft dan de gemiddelde mens.
Er wordt in het boek helemaal niets opgelost. Er wordt hooguit wat troost aangereikt, of wat momenten voor verstilling. Hier en daar een lach. In het echte leven wordt ook niet alles opgelost. De kunst is om op zoek te gaan naar al die kleine momenten die het wat lichter maken, of iemand om even tegenaan te kruipen, zoals Haas. Of mensen aan wie je een vraag kunt stellen en dat het dan heel fijn is wanneer je een gelijkgestemde vindt. Maar dat is juist zo mooi. Het boek laat zien dat je betekenis kunt vinden in de allerkleinste dingen. Dingen die we maar al te vaak voor lief nemen en waar we misschien geen oog voor hebben.
Mooie metaforen
Fisscher is een meester in het schrijven van korte zinnen, waarin juist heel veel wordt verteld. Door haar poëtische manier van schrijven weet ze je te raken. Sommige verhalen lezen helemaal als een gedicht. Ook de metaforen zijn mooi gevonden. Zo vertelt Ibis aan Wasbeer, in een verhaaltje over gemis, dat zij moerassige grond gewend is. Wasbeer vraagt aan haar wat dat is, en ze legt uit dat het grond is waarin je wegzakt. Wasbeer is gelukkig nooit in de grond weggezakt, maar hij kent het gevoel wel: dat je soms zou willen dat je in de grond kunt verdwijnen, wanneer je je ergens voor schaamt.
Ook prima te lezen met kinderen
Dat het boek ook geschikt is voor wat oudere kinderen laten de verhalen goed zien waar tekst ontbreekt, zoals bij Slak en Schildpad. Het nodigt uit om te praten over de vraag die er wordt gesteld, of om het woord dat er staat. Om de pagina met Mol in zijn holletje onder de grond heb ik heerlijk kunnen lachen, maar zelfs die bladzijde, met slechts één woord, stemt tot nadenken.
Illustraties
De illustraties van Iris van der Veen zijn, net als de verhalen, eenvoudig. Ze zijn uitgevoerd in aardetinten, wat het boek een rustige en wat sobere uitstraling geeft. Sommige illustraties zijn uitgevoerd in zwart wit. De illustraties en tekst sluiten mooi op elkaar aan. De illustraties laten meestal niet veel omgeving zien. Het zijn voornamelijk de dieren die worden afgebeeld, in een no-nonsense stijl.
Zorgvuldig vormgegeven
Ik wil bij dit boek graag nog wat zeggen over de vormgeving. De linnen rug van het boek maakt het namelijk helemaal af. Het is de kers op de taart bij dit aardse boek. De eenvoudige, heldere illustraties, de roestkleurige aardetinten van de schutbladen, de dikte van het papier, de geur en de papiersoort: alles klopt met elkaar. En dan die ene, belangrijke vraag op de voorkant in een glanzende koperkleur, die we ons allemaal weleens stellen: en nu?
Boek bestellen!
