Herinneringen van een gevluchte jood

Daar staat mijn huis – Hans Keilson – Van Gennep – 103 blz.

Daar staat mijn huisHans Keilson(1909 – 2011) vluchtte als twintiger uit Duitsland om aan de nazi’s te ontsnappen en hij is in ons land gebleven. In Daar staat mijn huis vertelt hij over zijn jeugd in het dorp Bad Freienwalde waar zijn vader een textielzaak had en waar hij zijn lagere- en middelbare schooltijd doorbracht. Er waren weinig joden in Freienwalde en in hoofdstuk vijf laat Keilson zien dat het antisemitisme al in de zeventiende eeuw aanwezig was. Destijds probeerden de inwoners joden al uit hun dorp te weren. Tijdens zijn jeugd kwam hij al snel in aanraking met anti-joodse gevoelens van de stadsbewoners en ook van medeleerlingen.

Keilson is al dik in de negentig als hij zijn jeugdherinneringen opschrijft. Niet alleen de herinneringen die diepe indruk hebben gemaakt zijn nog overgebleven, maar ook zo op het oog minder belangrijke, wat een mooi genuanceerd beeld oplevert.
Zijn vader vocht in de Eerste Wereldoorlog voor de Duitsers en was jaren van huis. Moeder runde in zijn afwezigheid de textielzaak. Kleine Hans miste zijn vader enorm en toen hij op een dag een man op straat zag lopen van wie hij dacht dat het zijn vader was, klampte hij zich aan zijn benen vast.

Keilson kreeg in de oorlog in Nederland hulp van verzetsmensen en wist die jaren goed door te komen. Zijn ouders helaas niet. Zij kwamen om in een vernietigingskamp. Zijn oudere zuster Hilde woonde toen al in Palestina en zij zorgde er nog voor dat vader als gedecoreerd frontstrijder van de Eerste Wereldoorlog op een uitwisselingslijst kwam, maar Keilsons ouders wilden bij hun zoon en schoondochter in Nederland blijven.

“Toen ik na de oorlog met mijn zuster deze gebeurtenissen besprak, verklaarde ze dat ze mijn ouders gered zou hebben als ze in Nederland was geweest. Deze zin heb ik haar nooit vergeven.”

Hans Keilson schreef ook de memorabele boeken Komedie in mineur en In de ban van de tegenstander.
“Keilson schrijft feitelijk en precies, wat de impact van zijn woorden alleen maar vergroot.” – NRC Handelsblad.

Pieter Feller

Andere recensies

Mooie Jo – Kirstien de Wolf – Borgerhoff & Lamberigts – 403 blz Erik Bindervoet & Robbert-Jan Henkes schreven (Hollands Maandblad. Jaargang 1995) een artikel Eerste zinnen, laatste zinnen, waarin zij nogal wat bezwaren hebben tegen wat zij noemen “beschrijfkanker. Hoe preciezer de schrijvers...
Lees verder Categorie: Literatuur, Roman
| Reageer!
Het late leven – Bernhard Schlink – Vertaling: Marcel Misset – Cossee – 220 blz. Bernhard Schlink (1943) kon zich gemakkelijk inleven in een man van ongeveer zijn leeftijd. Hij was net als Martin, de hoofdpersoon in Het late leven, hoogleraar rechten. Daar houden...
Lees verder Categorie: Boek van de week, Literatuur, Roman
| Reageer!
Charlie Cardboard en het kartonmysterie – Marieke Hoogesteger – Illustraties: Zoë Claessens – Clavis – 96 blz. Weer meer dan negentig bladzijden leesplezier met dit boek van Uitgeverij Clavis. Het heeft van alles waar de jeugd vanaf een jaar of acht van kan genieten....
Lees verder Categorie: Kinderboeken
| Reacties uitgeschakeld voor Een rolstoel voor meneer Serebeen