Overtuigende weergave stervende alcoholist

Pizza della Vita – Ineke Fritz – Zilverspoor – 310 blz.

Ineke Fritz werkte jarenlang als reclametekstschrijver. Sinds enige jaren legt ze zich toe op het schrijven van korte verhalen en romans. Haar roman De achtertuin kwam op de shortlist van de Nieuwe Schrijversprijs 2009. Haar korte verhalen werden gepubliceerd in Het Parool en diverse verhalenbundels. Pizza della Vita is Fritz’ eerste boek bij Zilverspoor.

Alcoholist Rudolph den Hartog, voor vrienden Ruud, Rudi of RR, maakt sinds kort weer deel uit van de samenleving, voor de paar mensen die in hem geloven. Hij woont in het souterrain van een te slopen pand, met junk op leeftijd Frida als enige medebewoner. In ruil voor gratis wonen, houdt Rudolph krakers buiten de deur. Zijn baantje als pizzakoerier versterkt de schijn van een hervonden leven. Als vriend Fons en zus Trudy hem echter confronteren met heden en verleden, wordt Rudolph gedwongen om zijn snel naderende dood en inktzwarte verleden onder ogen te zien.

Door de titel Pizza della Vita, die op mij niet echt krachtig overkwam, en de kleine spelfouten die ik in het begin van het verhaal tegenkwam, begon ik met tegenzin aan het boek. Maar deze eerste indruk bleek verre van te kloppen. Ineke Fritz heeft voor mij het tegendeel bewezen. De foutjes bleken niet storend, en achteraf is de titel erg goed gekozen.

De kracht van Pizza della Vita zit hem echter in de meer dan geloofwaardige weergave van hoofdpersoon Rudolph. Rudolph had het helemaal voor elkaar, tot hij verslaafd raakte aan alcohol. Korsakow en leverfalen zijn het gevolg. Maar ook zijn vrouw en kinderen is hij kwijt. Als lezer leer je Rudolph goed kennen: zijn goede en zijn slechte eigenschappen. Fritz weet hem neer te zetten als een echt mens, met voldoende diepgang om te geloven dat alles zich in de echte wereld kan afspelen. Pizza della Vita is hierdoor meeslepend, je leeft echt met Rudolph mee. Daarbij is Rudolph zelf graag een beetje sarcastisch en niet bang voor galgenhumor, waardoor het geen dramatisch boek wordt.

In het begin twijfelde ik of ik Pizza della Vita wel wilde lezen om te recenseren, maar achteraf ben ik blij dat ik het toch gedaan heb. Dikke pluim voor Ineke Fritz.

Felice Beekhuis