Oma is een tasje – Mohana van den Kroonenberg met Illustraties van Connie Snoek

Twee krokodillen op avontuur in de mensenwereld

Als je alleen de titel leest en je kent de cover van het boek niet, dan kun je even op het verkeerde been gezet worden. Maar de kleine krokodil Oet met zijn rugzakje en zijn roze laarsjes verklaart al veel. Dit boek gaat over krokodillen. Niet een heel voor de hand liggende diersoort voor een kinderboek, want kinderen houden van pluizige dieren met grote ogen, zoals konijnen en beren. Mohanna van den Kroonenberg moet dan ook haar best doen om de familie krokodil een beetje aantrekkelijk te maken voor de lezers.

Ze maakt de dieren heel menselijk, met menselijk gedrag en menselijke gevoelens. Opa past op Oet, want zijn ouders zijn aan het jagen. Niet met een geweer, zoals Oet eerst denkt, maar gewoon met hun grote bekken vol scherpe tanden. Ze wachten in de rivier geduldig tot er een zebra zo dom is om er te gaan drinken of probeert de rivier over te steken.

Dat Oet aan een geweer denkt, raakt bij opa een gevoelige snaar, want oma is gedood door een geweer.
“Oma was een mooie krokodil. De mooiste van het woud. Niemand was groener dan zij. Niemand had zo’n zachte huid. Haar tanden stonden prachtig schots en scheef. Gewoon uit zichzelf. Zonder beugel.”
Nu wordt de titel duidelijk. Oma is tot een tasje en een paar schoenen gemaakt en opa treurt nog altijd om haar.

Oet krijgt een idee. Die vervelende wezens, die het woud al grotendeels hebben gekapt en aan de overkant van de rivier wonen, moeten ze een lesje leren. Wat kan een krokodil beter dan de mensen schrik aanjagen? Oet haalt zijn opa over om samen met hem een kind aan het schrikken te maken. Ze sluipen een huis van een jager binnen en kruipen onder het bed van een meisje.

Mohanna van den Kroonenberg neemt je aan de hand en sleept je een avontuur binnen. Ineens vind je krokodillen niet meer zo eng, maar sympathiek en snap je dat ze wraak willen nemen. Connie Snoek zet Oet neer als een krokodil die wel erg veel op een jongen lijkt met zijn laarzen en rugzak. En opa is een oude krokodil met een stok. Door Connie Snoek worden het lieve krokodillen. Je geeft ze gewoon gelijk dat ze mensen gaan plagen.

Hoe het avontuur verloopt, vertel ik niet. Maar er zit veel spanning in en het is twijfelachtig of opa en Oet het er goed vanaf brengen in het huis van de jager. Zullen ze net als oma eindigen als een tasje en een paar schoenen? Spannend om voor te lezen en ook goed zelf te lezen voor kinderen die een jaar leesonderwijs hebben gehad.

Pieter Feller