Arthurlegende in vogelvlucht
Arthur, koning voor altijd – Kevin Crossley-Holland – vertaling Margaretha van Andel – Lemniscaat – 205 blz.
Als fan van zowel Kevin Crossley-Holland, schrijfster/vertaalster Margaretha van Andel én van Arthurverhalen werd mijn nieuwsgierigheid naar dit boek meteen geprikkeld. Eerste conclusie na lezing: Crossley-Holland blijkt in dit boek ongeveer de hele Arthurlegende te beschrijven, en dat in slechts 205 bladzijden. Om zo’n uitgebreid verhaal van kop tot staart in een niet al te dik boek aan te pakken, moet je als schrijver strikte keuzes maken. Crossley-Holland heeft die gemaakt door subplots summier te beschrijven en tijdspannen van enkele jaren soms in een paar zinnen samen te vatten. De subplots gaan over personages die een belangrijke of minder belangrijke rol spelen in de beroemde Arthurlegende, maar van wie in dit boek vrijwel alleen vage lijnen worden geschetst. Zelfs hoofdpersonages (inclusief Arthur zelf) komen daardoor niet voldoende uit de verf en blijven vrij vlak.
Toch hield het boek me voldoende gevangen en dat is mede te danken aan de sprankelende taal van Crossley-Holland, en de vertaalkunsten van Margaretha van Andel, die ook nu weer laat zien wat ze als vertaalster in huis heeft. Haar vertaling is bijzonder prettig leesbaar, haar taalgebruik vloeiend en haar woordkeuze rijk, prikkelend, zinnelijk en fris. Een tweede reden waardoor ik ondanks de vliegende vaartaanpak van Crossley-Holland na een poosje toch goed in het verhaal kwam, komt door de structuur die hij gekozen heeft. Een groot deel van het verhaal vertelt hij via de zeven proeven die diverse personages moeten doorstaan. Proeven waarin begrippen als vriendschap, moed, liefde en loyaliteit worden getest. Door deze vorm, en de relatief korte hoofdstukken waarin die proeven beeldend en spannend worden beschreven, bleef ik voldoende geboeid.
Ik kan alleen de doelgroep voor dit boek niet goed bepalen. In eerste instantie oogt het boek (ook de flaptekst) voor tien à twaalfplus, terwijl ik begrijp dat het voor vijftienplus bedoeld is. Het taalgebruik van Crossley-Holland schommelt ook een beetje tussen tienplus en vijftienplus in, en dat wringt voor mij een beetje.
Dit alles neemt niet weg dat ik ervan heb genoten – vooral ook van de magische sfeer in de hoofstukken waarin Merlijn een rol speelt – en dat het voor goede lezers van twaalf jaar en ouder een fijn boek kan zijn om in vogelvlucht met de Arthurlegende kennis te maken. Maar ook voor volwassenen zoals ik, die door dit boek weer op het spoor werd gezet van Arthurverhalen. Ik werd meteen hongerig naar meer, en voor mij dus een mooie aansporing om bijvoorbeeld T.H. White’s klassieker over koning Arthur weer eens te herlezen.
Boek bestellen!
