De dag dat alles anders werd…

Onzichtbaar – Natasza Tardio – Kluitman – 190 blz.

Natasza Tardio (1969) schreef al op haar achttiende haar eerste toneelstuk en sindsdien is ze blijven schrijven. Ze schrijft als freelance redacteur en journalist artikelen en interviews voor verschillende tijdschriften en websites. Inmiddels heeft ze ook meerdere boeken op haar naam staan. Voor dit verhaal werd ze geïnspireerd door de waargebeurde “Facebookmoord” in 2012.

Ana van 14, schrijft graag verhalen en, wil niets liever dan schrijfster worden. Op aandringen van haar vriendin en mentor op school denkt ze na om mee te doen aan een schrijfwedstrijd. Het thema van het eerste verhaal “de dag dat alles anders werd” doet haar echter twijfelen of ze echt moet mee moet gaan doen.

Twee jaar eerder is haar broertje vermoord en dat heeft haar hele leven en dat van haar ouders op zijn kop gezet. Dat moet ze in haar verhaal vertellen, maar haar moeder wil absoluut geen (media)aandacht. Ze zit in een depressie en ook haar vader heeft het allemaal nog niet verwerkt.

Toch besluit ze om mee te doen aan de wedstrijd en komt ze bij de tien finalisten. Elke maand krijgen ze een workshop en schrijfopdracht en ze wordt verliefd op een van haar medefinalisten. Een ander meisje uit haar klas komt tot haar verbazing ook in de finale en is woedend als ze er uitligt en Ana niet. Ze komen steeds verder in de finale, maar er gebeuren vreselijke dingen met de mensen om Ana heen en zelf wordt ze ook bedreigd. Hoe belangrijk kan een wedstrijd zijn als je zoveel hebt te verliezen ?

Het verhaal is boeiend geschreven. De beschrijvingen van de personen, de gevoelens (vriendschap, verliefdheid, schuldgevoel, jaloezie, wraak) tussen deze personen worden mooi weergegeven.
Het verhaal is in de ik-vorm vanuit Anna geschreven en af en toe word je een blik gegund in het hoofd van degene die zo jaloers op haar is, dat hij/zij wraak op haar wil nemen.

Het knappe hiervan is dat het maar een paar passages zijn vanuit dit andere perspectief waardoor de spanning wordt opgebouwd en het verhaal van Ana zelf vlot blijft lopen. Die passages maken het spannender en zorgen ervoor dat je op het verkeerde been wordt gezet. Natuurlijk wil je blijven lezen om er achter te komen wie de dader is.

Conny Schelvis