Geschenk van de zee – Julia Kelly
Een roman die raakt en blijft hangen
Sommige boeken lees je, andere ervaar je. Geschenk van de zee hoort zonder twijfel bij die laatste categorie. Het verhaal speelt zich af in een afgelegen Schots vissersdorp rond 1900, waar het leven hard, sober en ronduit meedogenloos kan zijn. Wanneer na een zware storm een aangespoelde kleine jongen wordt gevonden, ontstaat er een kettingreactie van gebeurtenissen binnen de hechte dorpsgemeenschap, die ook het leven van het hoofdpersonage Dorothy langzaam maar zeker onomkeerbaar zal veranderen.
Emoties en geheimen
Wat dit boek zo bijzonder maakt, is de rustige, bijna verstilde manier waarop het verhaal wordt verteld. Julia Kelly gebruikt geen grootse drama’s of overdreven spanningsbogen, maar laat emoties en geheimen langzaam doorsijpelen, zoals het zeewater door de kieren van de huizen aan de kust kan doen. Alles voelt ingetogen, maar daardoor juist des te krachtiger. De wisseling tussen verleden en heden zorgt voor diepgang en gelaagdheid, zonder verwarrend te worden. Gaandeweg leer je de geschiedenis van diverse personages kennen, maar vooral van Dorothy en stukje bij beetje begrijp je waarom haar keuzes zijn wat ze zijn. Ze is geen klassiek ‘sterk’ personage, maar een kwetsbare, menselijke vrouw die overeind probeert te blijven in een wereld die haar weinig heeft bespaard. Juist de manier waarop Julia Kelly haar tot leven brengt maakt Dorothy zo geloofwaardig.
Het dorp
Ook het dorp zelf voelt als een volwaardig personage. De gemeenschap is gesloten en kent haar eigen ongeschreven wetten, soms verrassend warm en zorgzaam, dan weer hard, oordelend en meedogenloos. Iedereen kent elkaar, maar niemand kent het hele verhaal. De sociale druk is voortdurend voelbaar in de ongemakkelijke stiltes, de tersluikse blikken, de gefluisterde roddels en alles wat niet hardop wordt uitgesproken. Wie afwijkt, wordt gezien, wie zwijgt, wordt beoordeeld. Precies die spanning tussen enerzijds de saamhorigheid en anderzijds de beklemming maakt de sfeer uitermate realistisch en indringend. In dit kleine dorp is niemand écht anoniem en geheimen blijven nooit volledig verborgen.
Wat verlies doet
Dit verhaal is geen boek dat je leest voor actie of snelheid (al is het, eenmaal begonnen, moeilijk weg te leggen), het is een roman die je vanzelf onderdompelt in emotionele diepte, sfeer en menselijkheid. Het verhaal neemt de tijd om te ademen en nodigt de lezer uit om stil te staan bij wat er gebeurt, bij én ín de personages, hun soms hartverscheurende keuzes en zeker ook in de sporen die het leven in hen heeft achtergelaten.
De auteur laat in deze roman zien hoe verlies een leven blijvend kan vormen, hoe rouw zich op onverwachte en soms onbegrijpelijke manieren kan uiten en hoe hoop zo heel af en toe voorzichtig, bijna schoorvoetend, weer zijn weg naar binnen vindt. Het verleden is daarbij nooit ver weg, het beweegt voortdurend mee en is altijd aanwezig onder de oppervlakte.
Geschenk van de zee is een prachtige roman die raakt en blijft hangen. Het is wat mij betreft een verhaal dat zich moeiteloos laat vertalen naar het witte doek.
