Lieg, lieg altijd
Wij Leugenaars – E. Lockhart – Vertaling: Sandra van de Ven – De Fontein – 266 blz.
E. Lockhart is geen onbekende in de schrijverswereld. Ze scheef onder andere boeken zoals Het jongensboek, Auditie! en Help! Een vriendje!. Wij Leugenaars werd met open armen ontvangen op de New York Times – bestsellerlist en staat daar al maanden bovenaan.
Wij zijn Sinclairs.
Niemand komt iets tekort.
Niemand heeft het ooit mis.
We wonen – in de zomer tenminste – op een privé-eiland voor de kust van Massachusetts.
Misschien is dat alles wat je hoeft te weten.
Behalve dat sommigen van ons leugenaars zijn.
Lees dit boek.
En als iemand je vraagt hoe het eindigt, lieg.
Mijn mening:
Dit boek heeft mij letterlijk overdonderd! Vrijwel direct wordt je aandacht getrokken bij Wij Leugenaars. De Sinclairs, een schijnbaar perfecte familie, brengt iedere zomer de vakantie door op een privé-eiland. Twee nichten, een neef en een vriend van de familie vormen in de zomer altijd een hecht groepje. Ze zijn allemaal even oud en onderscheiden de zomers van elkaar door ze nummers te geven. Vanaf zomer acht voegt Gat, de vriend van de familie, zich bij de familie. Vanaf dat jaar wordt het viertal de Leugenaars genoemd door de familie. In zomer vijftien worden Gat en Cady verliefd, de gevolgen daarvan zijn niet te voorzien. Twee jaar later keert Cady terug, na een traumatische gebeurtenis waarvan ze zich niets meer herinnerd. Langzaam keert alles terug, met gevolgen die niet te overzien zijn.
Lockhart heeft een schitterend boek weten neer te zetten. Meteen wanneer je begint te lezen, word je erin gezogen. Het taalgebruik is echt prachtig. Zo wordt er in een scène aan het begin gebruik gemaakt van een metaforisch pistool waarmee Cady wordt neergeschoten. Je snapt pas dat dit niet echt gebeurd is, als haar moeder tegen Cady tekeergaat en zegt dat ze zich moet gedragen. In de rest van het boek komen beeldspraken vaker voor, die niet allemaal even duidelijk zijn. Het is zeker belangrijk je aandacht erbij te houden tijdens het lezen van het boek.
Bij het einde van het boek moet je echt heel goed je aandacht erbij houden. De plottwist is zo enorm onverwachts en ontroerend. Ik had vrij veel moeite om het hier droog te houden. De gebeurtenis op zich is al minimaal een traan waard, maar de manier waarop het beschreven werd, zorgde voor een stortvloed.
Een geweldige stand-alone waar iedereen van zou genieten. Het boek pakt je vast en laat je niet los. En vergeet niet, als iemand je vraagt hoe het eindigt, lieg.
