Ons kasteel aan zee – Lucy Strange
Bijzonder oorlogsverhaal
Het is 1939 en de twaalfjarige Petra woont met haar ouders en oudere zus Magda in een huisje bij een vuurtoren, in het dorpje Stonegate, aan de Engelse kust. Het is een meisje met veel fantasie. Ze denkt vaak aan zeemonsters en aan de Wyrm, een zandbank vlak bij de vuurtoren waar menig schip op is gestrand. Ook vaak aan de Dochters van Steen, vier rechtopstaande stenen die bij de vuurtoren staan en die onderdeel zijn van een legende die haar vader met regelmaat vertelt. Haar vader is de vuurtorenwachter Frederick Smith en haar moeder is Angela Zimmerman, een Duitse, die als tiener naar Engeland kwam.
Petra’s leven is overzichtelijk en zorgeloos totdat de Tweede Wereldoorlog uitbreekt. De vuurtoren ligt aan de zuidkust, de plek waar een eventuele invasie van de Duitsers wordt verwacht. Allereerst moet de vuurtoren (door Petra ‘ons kasteel’ genoemd) groen worden geschilderd. Er wordt een bijeenkomst georganiseerd waar gasmaskers worden uitgedeeld door de invloedrijkste van het dorp, mevrouw Baron. Al snel komen er anti-Duitse sentimenten naar boven. Als Petra bij de bakker in de rij staat, roept een man iets vervelends. “’Het punt is, dames dat hier al een mof is – of niet soms?’” Dat gaat over Petra’s moeder.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden alle Duitsers in Groot-Brittannië als vijandig gezien, ook als ze waren gevlucht voor Hitlers terreur. Er volgden speciale processen, sommigen werden vrijgesproken en konden gewoon thuis blijven wonen en anderen kwamen in interneringskampen terecht. Petra’s moeder (Mutti) moet ook voor een tribunaal verschijnen bestaande uit:
“1. Sir Alan Darsdale, die links zat, stokdoof en half slapend in een stoffige baan licht, was het aapje dat geen kwaad hoort.
2. Meneer Gibbons, in het midden, die achterdochtig over zijn bril naar mutti tuurde, was het aapje dat geen kwaad ziet. Zijn ogen werden door dikke brillenglazen opgeblazen tot pingpongballetjes.
3. Mevrouw Baron zat rechts, met haar armen over elkaar en haar lippen samengeperst in een welwillende, professionele glimlach. Zij was, in elk geval voorlopig, het aapje dat geen kwaadspreekt.”
Door op het laatste moment ingebracht bewijs tegen haar moet Mutti naar een kamp. Vader blijft alleen achter met Magda en Petra.
Petra ontdekt dat haar vader voor de Duitsers werkt en zus Magda knijpt er op de raarste momenten tussenuit, zogenaamd om aan haar oude motorboot te knutselen. Wat doet ze nou werkelijk? Het gezin Smith blijkt een gezin met geheimen. Dan komt de dag dat de Engelse troepen uit Duinkerken gehaald moeten worden. Zowel vader Smith als Magda varen uit, ieder met een eigen scheepje, om de troepen te redden. Petra blijft alleen in angst achter.
Het boek wemelt van de vreemde personages die Strange allemaal zorgvuldig van een karakter heeft voorzien. Maar niets ligt vast, schurken blijken helden en andersom. Ons kasteel aan zee is een legpuzzel waarvan de stukjes pas aan het eind allemaal op hun plaats vallen. Het is geen boek voor tere zieltjes, want het gaat er soms hard aan toe en net als in de echte oorlog vallen er doden.
Ons kasteel aan zee is door zijn thematiek en de schrijfstijl ook voor volwassenen aangenaam om te lezen. Met dit tweede boek heeft Lucy Strange haar naam gevestigd. Het is een van de beste jeugdboeken tot nu toe in 2020.
