Politieroman met actueel thema
Broederdienst – Ingrid Mulder – Ellessy Crime – 299 blz.
Ingrid Mulder (1971) is geboren en getogen in Drenthe. Na haar studie rechten in Groningen verhuisde ze naar het westelijke deel van het land. Naast haar baan als jurist, heeft ze een eigen tekstbureau. In 2009 maakte ze met de politieroman De boogschutter haar debuut als schrijfster. In 2011 kwam haar eerste boek voor kinderen uit: Het Ministerie van Zeer Geheime Zaken en het Verloren Legioen is het derde boek van Ministerie-serie.
Broederdienst begint wanneer een ambulancebroeder wordt neergestoken. Een week eerder was hij samen met een collega ook al het slachtoffer van geweld. Door de moord ontstaat in de stad van Sjaak Bijl de nodige commotie. Geweld tegen hulpverleners kan niet worden gepikt. Bovendien is er een plaatselijke politicus die de gebeurtenissen breeduit meet en gebruikt voor zijn eigen campagne. Maar zijn zijn motieven wel helemaal zuiver? Wat is zijn connectie met de relschoppers die de hulpverlener hebben aangevallen?
Sjaak wordt door de journalist Arend Meijer betrokken bij diens onderzoek naar de politicus. Helemaal wanneer de daders het zelfs op haar eigen huis voorzien lijken te hebben. Maar wordt haar blik daardoor niet afgeleid van de eigenlijke moordzaak?
In het begin van het boek wisselt het perspectief tamelijk willekeurig per hoofdstuk: Politieagente Sjaak Bijl, politicus Govert Brands en snotjoch met problemen Sjors Draaij. Zij zijn drie spillen in het verhaal en dus is het zaak om hen alle drie te leren kennen en een idee te krijgen van hun belangen. Bij het kennismaken met deze hoofdpersonen en hun collega’s, vrienden en medewerkers, valt onmiddellijk een ding op: schrijfster Mulder is dol op namen met een s en/of een j: Jacqueline (Sjaak), Sjors, Stijn, Moresteijn.
Alle namen met een s, die ook enigszins op elkaar lijken en dat werkt in de eerste hoofdstukken verwarrend. Maar dit is dan ook het enige echt storende aan Broederdienst. Het heeft alle ingrediënten die een misdaadboek nodig heeft: een enthousiaste agent, die persoonlijk betrokken raakt bij het probleem; een actueel thema; een tweede verhaallijn, over een gedreven politicus, die aan het eind aansluit bij de eerste verhaallijn; en niet te vergeten een stukje spanning.
Wat Broederdienst verder leuk maakt om te lezen, is dat Mulder er een gezonde dosis humor aan het verhaal heeft weten toe te voegen. Een voorbeeld is dat de technische dienst van de recherche licht gefrustreerd raakt doordat mensen zoveel van hen verwachten doordat zaken in CSI-televisieseries altijd binnen een uur opgelost kunnen worden, waar zij een aantal dagen toch nodig hebben om een paar pillen te analyseren. Maar ook de puberzoon van Sjaak wordt grappig beschreven: precies een echte tienerjongen met beperkte interesse, maar met eeuwige eetlust.
De eerste hoofdstukken waren al leuk, maar naarmate de spanning toenam en de verhaallijnen bij elkaar kwamen, werd Broederdienst nog moeilijker weg te leggen. Je wilt dat Sjaak, die je als lezer steeds beter hebt leren kennen, de daders te pakken krijgt en de zaak oplost.
Felice Beekhuis
